Elke dag wat verder.

Hoboken 22 februari 2019

Elke dag zit ik wat langer op mijn fiets, elke dag vijf minuten erbij, zoiets. Ik rijd voor het eerst weer langs de Hobokense Polder. Op de dijk. De linker oever baadt nog in een flou artistique van de nog niet helemaal opgetrokken mist.

KP1040980

Februari, 14° C. Benedendijks liggen de Galloway-runderen, methaangas producerend, te herkauwen. Tussen de bomen de opslagplaatsen van de petrol. Wat later beland ik er midden in. Ik rijd tussen de kathedralen van de fossiele brandstoffen-industrie. En daar moeten we vanaf, want februari, 14° C. We moeten van onze fossiele-brandstoffen-verslaving af. Niets zo moeilijk als van een verslaving afraken. Voor sommigen lukt het, velen hervallen. De pest is dat het klimaat niet alleen in onze stadstaat ontwricht raakt, maar over de hele planeet. Het is een mondiaal probleem. Het blijkt al moeilijk om er hier op onze zakdoek grond afdoende antwoorden op te vinden, al zijn de mogelijkheden aanwezig, zo hoor en lees ik, al is niet iedereen daarvan overtuigd. Mondiaal dat is nog een ander paar mouwen, met een Trump die zich daar geen flikker van aantrekt, met een Poetin die liefst zoveel mogelijk gas wil verkopen, met oorlogsstokers, want ik wil de uitstoot van alle conflicten dezer aarde wel een in een statistiekje zien.

Greta Thunberg is gisteren mee komen betogen in Brussel. Ze heeft ook een toespraak gehouden in het parlement. Waarop Juncker haar met veel nietszeggendheid van antwoord diende. Had waarschijnlijk zijn zakflacon net bijgevuld. Pierre Plum vergeleek haar in een mooi schrijfsel met Oscar uit de Blechtrommel. Hij wil niet groeien en niet in de wereld van de volwassenen opgenomen worden. En hij trommelt en gilt de ruiten uit hun spanten.

KP1040985
De petrol.

Ik rijd door mijn straatje terug naar huis. Ik kijk naar de huizen, een ordinaire straat ergens in Vlaanderen. Rijhuizen en volgens onze bouwmeester is een huis in de rij minder belastend voor het milieu dan een lage-energie woning ergens op den buiten. Troost. Al de huizen in mijn straatje worden, tenminste dat vermoed ik en ik zal er niet ver naast zijn, verwarmd met gas. Dat moet er allemaal uit, en al die huizen moeten beter geïsoleerd worden. Zelf hebben we al 40.000 € aan isolatiemaatregelen getroffen. Nieuwe ramen, het dak. Maar op mijn dak kunnen geen zonnepanelen, die zouden een dag later in de kelder worden aangetroffen, samen met de bewoners, indien thuis. Beste maatregel om de klimaatdoelstellingen mee helpen te bereiken, val dood. Maar goed, we doen aan auto-delen, we rijden veelal met de fiets of met het openbaar vervoer. Maar als ze de mensen echt uit hun auto willen en naar het openbaar vervoer versassen, dan zal dat toch wel wat performanter moeten gemaakt worden. Dan zullen onze beleidsmensen eens moeten stoppen met daar op te besparen, laat staan privatiseren. Allemaal in naam van de vrije markt. Blechtrommel!

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close