(Kreta) Verder langs de noordkust.

Nadat ik van mijn feestelijkheden was bekomen reed ik nog een eindje verder langs de kust. Maar de fut was eruit. Ik dorst niet meer omhoog ter rijden. Dus bracht ik de avond en de nacht weer in een olijfgaard dicht bij de zee door. Geen douche deze keer. ’s Morgens reed ik weer omhoog naar de grote weg. Die volgde ik een heel eind tot ik aan de weg naar Kritsa kwam, verder de bergen in. Het was een mooie maar lastige weg. Ik kreeg alweer een mooi zicht op de bergen waarin dorpen wit in de zon lagen te bleken.

SDSC_0014

Eerst was er Kroustas en daarna Kritsa. Het eerste was niet dat toeristendorp maar best mooi. Het lag over een bergrug met olijfbomen de grijze bergtoppen als decor. Ik dronk er een koffie in een lokale bar. Tussen dit dorp en Kritsa lag de Pangia Kera-kerk. Een oud Byzantijns kerkje met fresco’s uit de 14de en 15de eeuw. Ik kocht er van een pope een pop yoghurt waar hij honing in deed. Het was zaak om het ding zonder al te veel lekken in mijn stuurzak te krijgen. Ik wilde de heerlijkheid bewaren voor de avond. Maar dat lukte niet bijster goed en dus at ik die bak maar leeg in de schaduw van de kerk.

SDSC_0031

Kritsa zelf was duidelijk een toeristisch dorp, meer dan Kroustas. Winkeltjes met handwerk en ook nog Byzantijnse kerkjes, in grijze steen. Ook hier nog aardig wat fresco’s en iconen. Maar daar zullen er aardig wat bij geweest zijn die ten behoeve van de verkoop aan toeristen waren gemaakt. Het dorp lag tegen een berghelling aan, beetje zoals de dorpen aan de zuid-kust. Maar dit dorp was groter en niet zo verlaten. De grote witte kerk, rode koepel en rode bolle daken, aan de voet beheerste van buiten uit het gezicht. Hier en daar in het wit van de huisjes nog een rood accent van daken. Mooie plek om even te verwijlen. Er liep dus wel wat volk rond. Veel Duitsers kon ik horen. Ik slenterde wat door de straatjes. Vooral in de rustiger zijstraatjes waren nog veel oude, soms vervallen authentieke huisjes te vinden. Afgebladderde, door zon en wind verweerde voordeuren.

SDSC_0038

Het ging na Kritsa terug de berg af, naar de kust. Langs bochtige wegen kwam ik in Agios Nikolaos. Hier was het weer volop toeristenstad. Jachthaven, rondom terrassen, restaurants. Ondertussen begon de zon al aardig te zakken, elke dag wat vroeger. Ik moest nu toch tegen vijven een slaapplek hebben. Ik reed het stadje snel door, deed er vlug nog wat boodschappen voor de avond. Nu ging het langs de kust richting Elounta. Het was duidelijk dat de sfeer nu helemaal anders was. Na de leegte en het woest karakter van het zuid-oosten, was ik nu weer in drukkere sferen beland. Ik keek voortdurend uit naar een goeie slaapplek, maar dat was hier niet zo makkelijk, te veel volk. Uiteindelijk vond ik een mooi plekje achter een bos hoog riet. Ik was begonnen aan mijn laatste dagen. Morgen stond een toeristisch hoogtepunt op de agenda, de Lassithi-hoogvlakte. Molentjes met witte zeilen. De zon ging snel onder boven de zee.

SDSC_0052

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close