(Kreta) Koud zo ’s ochtends.

Het was koud die ochtend. Het zal ondertussen zowat 7 oktober 1992 geweest zijn. Rond 6.30 u. de fiets op. Ik was gisteravond de tegenovergelegen bergrug nog overgereden. Nu ging het snel naar beneden en ik had het verrekte koud. Ik schoof de mouwen van mijn jas over mijn handen om ze wat te beschutten tegen de kou. De zon zat nog achter de bergen die hun schaduw over het landschap legden. Ik reed tot aan de grote weg die mij via Aptera, naar Chania zou voeren. Aptera lag bezijden de weg, op een hoogte, en ik moest even stevig klimmen om er te komen. Maar dat was niet erg. De zon kwam ondertussen boven de bergen uit en dat maakte dat ik stilaan warm begon te lopen. 

Aptera was een antieke stad, gesticht in 1400 voor Chr. boven op een heuvel boven de baai van Souda. Zeer strategisch gelegen. Grieks, Romeins, onder beide bloeide de stad. Beneden de baai van Souda, ideale plaats voor een haven – nog steeds overigens – die er beschut lag. Van hier is zowel het zicht op de baai als op de bergen verbluffend mooi. Het meest in het oog springend is de massieve burcht die de Ottomanen hier hebben gebouwd om de opstandige Kretenzers onder de knoet te houden.

FDSC_0001

Ik dwaal door de ruïnes en laat ondertussen de zon mijn koude lijf verwarmen. Ik ging tegen een stenen muur aanzitten en at wat, liet de zon tot mijn botten doordringen. Ik ben geen archeoloog en in die zin maken ruïnes niet vaak zo’n geweldige indruk. Losse stenen, fragmenten, drie gewelven die de tijd hadden getrotseerd. Een huis waarvan alleen de fundamenten er al bijliggen maakt ook geen indruk en valt op dat moment meestal kleiner uit dan wanneer het in volle volume staat. In de zevende eeuw werd de stad door de Arabieren geplunderd en grotendeels verwoest. Ze werd verlaten en toen kon de tand des tijds zijn werk beginnen doen en het resultaat daarvan was nu te zien. 

Opgewarmd en verder naar de zee, afdalen naar de baai van Souda. Er lag daar ook een militaire basis en die hele zwik belemmerde toch voor een groot deel het uitzicht op de baai.  Draad, hoge muren waarop prikkeldraad was uitgerold. Glasscherven in beton. Fotografieverbod. Er waren ook nog wat industriële bouwwerken. Souda is natuurlijk een belangrijke haven, tussen het schiereiland Akrotiri en de rest van het eiland. Er lagen wat boten voor anker in de baai en aan de kaaien. Een zeiljacht voer de baai uit. Het schiereiland liet ik rechts liggen. Ik had natuurlijk de andere oever kunnen gaan zien, maar er was nog zoveel en ik reed nu recht op Chania af. De stad die net als Rethimno een haven heeft met Venetiaanse allures. Ondertussen was het weer zuidelijk warm, vanuit de zee woei een lauwe bries.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close