(Kreta)Door berg en dal.

Zondag was het. 5 oktober 1992 het was 5.45 u. in de morgen en de zon begon aan haar opmars voor die dag. Oranje kwam ze vanachter een kerkje omhoog. Veel had ik niet geslapen. Ik hoorde een kudde schapen vrij dichtbij. In het halfduister onder mijn brug pakte ik alles bijeen. Dat was snel gedaan. Het was nog fris zo vroeg in de ochtend. Ik wachtte om te vertrekken tot het wat lichter was en wat warmer. Het was stil. Al snel was ik in Axos waar nog zo’n oud byzantijns kerkje stond. Het stond er wat verloren tussen wat brokken steen en beton en vlak bij wat nieuwbouwhuizen. Af en toe sloeg er een hond aan. Na een uurtje fietsen vond ik een bar open en kon ik me wat oppeppen met een dubbele Griekse koffie. Het ging terug de bergen in en weer hield het asfalt op en kwam ik op een gravelweg. Deze was wel beter dan dat stuk gisteren. De weg liep over een bergpasje en al van ver had ik ze gezien en gehoord. Langs elke kant van de weg blaften twee honden nogal boosaardig. Ze lagen allebei vast aan een ketting. Ik hoopte maar dat de kettingen niet de hele weg zouden overspannen. Als ik passeerde kon ik een van de dieren wat kalmeren. Een ruwharige luizige hond. Ondertussen ging de andere achter mijn rug verder te keer. Hij trok aan zijn ketting, verhing zich bijna maar bleef hees blaffen. Nog wat hogerop op een bergrug lag weer een dorpje met een witte kerk met deze keer gebrande-siënna-kleurige koepels. De meeste huizen waren van recente datum. Betonnen constructies met snelbouwstenen en ijzeren ramen en deuren. Vijgencactussen, olijfbomen en bougainvillea’s stonden tegen de huizen aan. Couleurs Méditerranées.

DSC_0012 Terug een dal in. Ik passeerde een plaats waar houtskool werd gemaakt. Halfronde hopen lagen naast elkaar in verschillende stadia van verbranding. Twee hopen waren net gestapeld. Twee hopen bedekt met grond en een hoop die smeulde, dat kon je zien aan de rook die eruit kwam. Voor de rest was het er stil, geen mens in de omgeving.

DSC_0019

Rondom lage bosjes mediterrane zachtgroen tot grijsgroene beplanting. Het werd almaar warmer. Had ik in de Ardennen nog pijn in mijn schouder, dan scheen die hier snel uitgebrand te worden. Ik volgde het dal verder richting kust en belandde in een klein kustplaatsje Stouromeros. Ik bleef er even hangen aan de zee, dronk er koffie en reed daarna terug de bergen in. Een kronkelige lastige weg voerde mij naar Moni Arkadi. Een klooster ergens boven. Maar ik zou dat niet meer halen dezelfde dag. In de klim keek ik uit naar een plekje om te overnachten en achter een klein kerkje was weer wat ik zocht. Ik kon nog even lezen en eten, voor het helemaal donker werd. Het begon ook hard te waaien. Was dit de Meltemi? Een nakomertje misschien, want die waait meestal in de zomer, en die kan lastig zijn. Ik moest toch zorgen dat ik mijn boeltje vast legde. Voor de rest was het hier rustig. De wind door de bomen, het ritselen van wat dorre droge bladeren. Het was weer een mooie warme dag geweest. Moment van opperste tevredenheid. Morgen verder omhoog naar het klooster.

Categorieën reizen

Een gedachte over “(Kreta)Door berg en dal.

  1. Met plezier meegelezen.

    Herfstige groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close