(Kreta) Wat vooraf ging.

In oktober 1992 besloot ik naar Kreta te vliegen. Aanvankelijk wou ik eerst naar Madrid rijden, maar een vriendin van mijn toenmalige echtgenote verklaarde mij gek. Zij had veel reiservaring, zij het niet met de fiets, dus ik aarzelde. Ze vroeg of ik wel wist hoever dat was. Ja dat wist ik.  Maar ik had geen flikker ervaring … met de fiets. Bovendien was de allereerste fietsreis die ik, een paar jaar eerder, had gemaakt redelijk desastreus en vroegtijdig geëindigd. Ik was met de fiets naar Nederland gereden, wou naar de Waddeneilanden gaan. Maar die zomer was het weer gruwelijk slecht. Zo’n zomer die als een natte dweil over de beemden hing en terrassen ontvolkte. Op het nieuws werden beelden getoond van die troosteloos lege en verregende terrassen. Na drie dagen stond ik doorweekt en met hangende poten terug thuis.

20180327_191540
Nederland – grijs en nat.

Na ampele overwegingen had ik een vliegticket gekocht naar Kreta. Plaatsje op een charter. Mijn fiets moest ik zowat slopen en in een fietspyjama steken. Dat was in die tijd een vrij stressvolle onderneming. Ik had mijn slaapzak tussen de kader en de wielen gestoken, samen met een fietszak met kledij, om schade te voorkomen. In mijn handbagage, één van mijn fietszakken, mijn reparatieset, en zowat alles wat mijn gewicht aan bagage boven de limiet kon trekken. Dat ging toen nog allemaal. Heden kom je daar niet meer mee weg. De hele onderneming was voor mij behoorlijk spannend. Ik herinner mij nu dat ik, net voor die trip, mijn eerste Koga Miyata had gekocht, maar dat ik die nog niet meteen wou slopen en in een zak proppen.

Ik was een paar jaar achter elkaar naar en door Turkije gereisd. Vier keer was ik door het land getrokken. De eerste keer was ik met een Turkse familie naar Emirdag gereden. Een redelijk hallucinante tocht van drie dagen en vier nachten. Daarna had ik mijn hart, tot het stof toe, aan dat land verpand. Ik kon in die tijd een aardig woordje Turks spreken en dat opende vele deuren. Ook toen al begaf ik me graag een beetje weg van de begane paden. Maar dus niet met de fiets, ginds ter plekke met de autobussen.

DSC_0002
Een aquarel van Edirne die ik destijds maakte.

Maar altijd was de idee om een fietsreis te maken in mijn kop blijven hangen. Een tent nam ik niet mee, ik ging ervan uit dat het op Kreta warm en droog genoeg zou zijn. Bovendien had ik dan teveel bagage. Ik noteerde in die tijd blijkbaar alleen nog maar hoeveel ik per dag uitgaf. GSM, bankkaart, het bestond allemaal niet. Ik had een bedrag bij en daar moest ik het mee rooien.

Mijn uitgavenstaten zijn de enige indicatie wat betreft data en duur van de reis en natuurlijk hoeveel ik uitgaf. Een kluwen rekenwerk voor het omrekenen van drachmen naar Belgische franken staat verspreid over een paar bladzijden. De hele onderneming, drie weken, heeft mij, zonder vliegticket, 14992 BF. gekost. Verder vind ik in het schriftje een lijst met Griekse woorden, alsook een samenvatting van de bezienswaardigheden, en adressen. Ter voorbereiding was ik een weekje in de Ardennen gaan fietsen. Beetje met een klein hartje want ik was net verlost van een hardnekkige peesontsteking in mijn schouder, er zat nog wat restpijn. Maar ik dacht als het op Kreta uit de hand loopt kan ik daar nog wel op een strand een boek gaan liggen lezen.

Aldus gewapend kon ik aan mijn eerste echte fietsreis beginnen.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close