De camping

’s Avonds, het was al na achten was onze ontmoeting kort en zakelijk geweest. Mijn tentje mocht ik opzetten op een terreintje achter de bidonville die de camping voor het grootste deel was. ’s Morgens bij mijn vertrek zag ik zijn gelaat en ogen pas goed. Hij was een en al vriendelijkheid en warmte. Het beste wat je kon overkomen om een “sad day” te beginnen. Hij nam mijn zakje met afval aan en zei dat hij daar wel zou voor zorgen. Hij legde mij omstandig en vriendelijk uit hoe ik best reed om te komen waar ik moest zijn. De camping.

Op mijn reis naar Venetië en terug heb ik weer uitgebreid kennis kunnen maken met “de camping”. Ik blijf bij mijn punt dat Frankrijk met zijn campings municipal het beste land blijft om te kamperen. Zweden mag daarbij aansluiten. De municipal is veelal goedkoop tot betaalbaar, dat houdt in dat er ook geen luxe is, geen entertainment, geen restaurant en geen zwembad. Naar mijn gevoel zijn er veel te weinig van die kleine fijne campings. Maar ze zijn er nog. Vooral dus in Frankrijk. Mijn eerste municipal was meteen ook de goedkoopste. In Violan net voor Lens, kleine camping, 3,5 €. Onhoudbare prijs waarschijnlijk. Op de terugtocht was er eentje in de Vogezen waar ’s avonds een madame langs kwam om de betaling te regelen. In het parc régional de Monts d’ Ardèche was er ook een kleine camping waar je je contributie in een enveloppe moest steken en in een brievenbus gooien. Je moest zelf uitrekenen aan de hand van een uitgehangen tarief, hoeveel je schuldig was. Top. Zo’n dingen kunnen natuurlijk alleen blijven bestaan als kampeerders zich ook fatsoenlijk gedragen. Zelfs in Italië was er een kleine camping in de Alpen, aan de strada dell’ Assietta waar zelfs geen gemotoriseerde voertuigen op mochten of konden. Dat was nog eens rust en derhalve comfort. Want rust en stilte worden zo stilaan zeldzame en onbetaalbare goederen.

P1030762
Campingterras – Italië.

Na mijn leven te hebben geriskeerd op de drukke brug tussen Venetië en het vaste land reed ik als het ware recht de armen van de camping in. Er zat een mooi meisje aan de balie en ze berekende dat het 25 € zou kosten om een nacht mijn tent op te zetten en te douchen. Ik zei dat ik dat alweer behoorlijk prijzig vond. Daarop ze vrank repliceerde dat ik ook naar een andere camping kon; waarop ik haar zei dat die even duur zou zijn.

De slechtste en duurste campings vind je in Italië. Al ben ik ook daar wel eens eenvoudige en betaalbare gemeentelijke campings tegengekomen. In Volterra (Toscane) en Albero Bello (Puglia) waren er. Maar ze zijn zeldzaam. De meeste Italiaanse campings bestaan ook uit het soort aaneenrijgen van stacaravans, met nog een aanbouw waar je met je tentje dan ergens wordt tussen gepropt. Je verbaast je altijd weer over de kitsch in dergelijke instellingen. Alleen de naam van die instellingen laat soms al veel vermoeden. “Arizon” bijvoorbeeld, met een inkom die veel Far West moest ensceneren. Hoe de mensen hun soms kleine terreintje opvrolijken met kabouters en plastic bloemen. Het sanitair is ondermaats, voor de prijs die je er betaalt, altijd wel rond de 25 €, verwacht je toch wat meer. Maar dat is meestal niet het geval. Behalve de camping bij Venetië, waar het hele commerciële circus, geheel volgens de huidige normen, in al zijn glorie aanwezig was. Ik had er wel een fijne babbel met een vrouw alleen onderweg op de fiets, haar man was het jaar ervoor overleden. Ze vond dat ze net zo goed op reis kon gaan dan thuis te zitten verpieteren. Daar hebben we een frisse pint op gedronken en ik vind en vond dat nog altijd dapper. Dat heb je dan wel met campings, soms fijne ontmoetingen.

17513
Vol is vol.

Dit jaar ook kennis gemaakt met de Duitse megacamping. Dat is waarlijk horror en een van de reden waarom ik met mijn vrouw Frankrijk ben ingereden. Dorpen zijn dat, met straten met namen, het is er vaak druk en lawaaierig, zelfs ’s nachts. Meerdere sanitaire blokken, caravans, mobilhomes, de hele santenkraam. Ik begrijp niet wat mensen eraan vinden om in dergelijke oorden hun vakantie door te brengen. Maar ik ben in de minderheid. Dat ben ik wel meer, in de minderheid.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close