De laatste rit.

Namen – maandag 10 september 2018 – dag 78 – km 4731

Als we de draperieën van de kamer open trekken is het grijs. Beneden raast het verkeer voorbij, de Maas vervolgt haar grijze loop zoals ze dat al eeuwen doet. Ontbijtbuffet, de luxe van het westerse toerisme. Oh, zo makkelijk. Alleen een kwestie van geld. Voor geld is alles te koop. Ook mijn vrouw oppert dat het toch makkelijk is. Geen natte tent, droog en warm vertrekken. Wat zou het als het regent, vanavond zitten we weer droog. We gaan meteen naar de ravel langs de Maas en dan langs de Samber. Na 500 meter eerste obstakel, maar er is een trap met fietsgeleiders. We duwen elkaars fiets de hoogte in. Welgemoed vervolgen we onze weg langs de Samber. Hoog boven ons steekt de citadel van Namen. Al sinds eeuwen een plaats om een verdedigings- en controlepunt neer te poten. Romeinen, Middeleeuwen, Fransen, Spanjaarden … allemaal erkenden ze deze plaats als een strategisch punt.

P1040920.JPG

Veel vrachtboten langs de kade. Geladen met bouwmaterialen, boomschilfers, oud ijzer, en andere materialen. Na twee kilometer is de weg alweer versperd door een traliehekken. Godver, had ik mij nog zo verheugd op een ritje langs de Samber zonder veel omhaal. Neen dus. We zoeken onze weg doorheen troosteloze dorpen, ingesloten door industrieterreinen, rangeerstations … en dan hebben we de Samber terug beet. Volgend obstakel, een militair domein. Ik vloek, ik blaas, ik grom, maar vecht mij alweer uit de rotzooi. We vinden de Samber terug, en daar staan de bordjes, een beetje als: goed gewerkt! Van dan af gaat het verder langs de rivier, echt, tot Charleroi.

Meteen zijn we ook uit het snot en rijden we langs groene oevers. De abdij van Floreffe steekt hoog boven de rivier uit. Boeren bewerken hun akkers. Aalscholvers drogen hun veren op de kaaimuren, of even later, in een acrobatische setting, in het topje van een zilverberk.

P1040925.JPG

Hier en daar ook industrie, daarvoor is de lage Samber ook gekanaliseerd. De écluses volgen elkaar op. Verbazend hoe groot de schepen zijn die hier varen, hoe diep ze geladen in het water liggen. Eenden en ganzen vliegen het water in als we voorbijrijden. We schieten goed op. Hoe dichter bij Charleroi, hoe intenser de industrie. We eten wat langs de kant van de weg. Een fietser, vol-bepakt, rijdt voorbij, stopt even. Een Argentijn, op weg naar Griekenland. Zal ik hem volgen? De afvalbergen van de consumptiemaatschappij worden hier fijngemalen. Oud ijzer, koper, lood en zink en een berg matrassen waarop je half Antwerpen te slapen kan leggen. Grommende, puffende, zeurende industriële installaties. De molen draait, dag en nacht, zeven miljard, acht miljard, stoppen kan niet meer, hier of in China, de band moet draaien. En op een dag loopt de riem eraf. Eerst een klein riempje en dan een groter, en nog een groter. Troost, de vlinderstruik groeit hier en bloeit hier, in spleten en kieren in het beton. De natuur laat zich niet zomaar bedwingen. Sommige fabrieken staan leeg, industrieel erfgoed, ook goed voor de versnipperaar, of erfgoed van de mensheid.

P1040938.JPG

In deze maalstroom, dorpen, huizen, de achterbouwen geven uit op het water, de menselijke schamelheid. Huisjes van vier meter breed, amechtig voor het leven. Hoe dichter bij Charleroi hoe meer rotzooi langs de kant. Plastic zakken drijven op het water. Het stopt niet. Om het nog eens met de gevleugelde woorden van Tom Lannoye  te zeggen.:” Ik ben een montere pessimist, maar het montere begint er stilaan af te gaan.” Charleroi-zuid, eindstation. Einde reis. De loketbediende is desondanks uitermate vriendelijk. De trein is dat niet. We moeten onze fietsen in een soort van vooroorlogs compartiment stouwen, allemaal niet erg, maar ze staan daar onbewaakt en los. Normaal hebben de treinen de van hier verrekken een fietscompartiment. Varkenssnuit nu, net ontdaan van graffiti. Miljoenen per jaar kost dat aan de NMBS, om die rotzooi van de treinen te halen.

Antwerpen. Thuis. Alles is een beetje vreemd. Alles is zo eigen. Thuis. Hoe moet ik die computer weer opstarten. Wachtwoord. Naar de winkel, wat eten kopen, fles wijn, alles is veranderd in de winkel. Alles is nog net hetzelfde. Straten, grachten van baksteen en beton. Weg vergezichten. Hoboken. Ik neem een gitaar ter hand. Troost. Ik zet de CD van Jimmy Hendrix op, Rainey day, Dream away, let get the sun a holliday. Voodoo child. Waarom,omdat ik het de laatste dagen wel eens vanbinnen zong. Rainey day … Geniaal die Hendrix, helaas te vroeg gestorven, Miles Davis wou toen net iets met hem ondernemen. Helaas. Wijlen, Miles Davis, Jimmy Hendrix, gemist op reis. Gemis.

Categorieën reizen

6 gedachten over “De laatste rit.

  1. Welkom thuis.
    Hier is er nog steeds te weinig water voor de scheepvaart.
    Maar het gesloopte beton wordt weer herbruikt voor de aanleg van snelwegen.

    Bewolkte groet,

    Like

    1. … en die snelwegen leiden er dan weer toe dat er meer CO2 de lucht ingaat en dat het opwarmt en zo is er dan weer te weinig water voor de scheepvaart …enz. Bedankt voor het lezen en uw commentaar.

      Like

      1. Ik heb er van genoten.

        Vrolijke groet,

        Like

  2. Proficiat,
    Thuiskomen na zo een reis is altijd wat onwennig, je moet ontwennen en wennen.
    Ge zult het moeten stellen met het Nachtegalenpark, ’t Rivierenhof . . . .
    Nog even en ge zit naast uw stoof wel iets anders uit te broeden.
    Veel succes en een dikke merci voor al dat leesplezier.

    Like

  3. Wat een tocht. Prachtig. Van je stukjes genoten. Afkicken van dagelijkse fietsritme en weer wennen aan een ander dagelijkse ritme. Succes en dank.

    Like

    1. Om te schrijven nog genoeg materiaal voor de winter, maar wennen is het alvast. Bedankt voor het lezen en uw commentaar.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close