Langs de Maas.

Heer – zondag 9 september 2018 –    dag 77 – km 4688

De ganzen hebben het druk. Zowel gisteravond als vanmorgen komen vluchten luid snaterend overvliegen. Gesluierde zon, maar niet de kou van gisteren. Al snel rijden we langs de Maas, Walsort, Hastière, zeven opgehaalde schotbalken, de toestand is normaal. Heere waar is de tijd. Die heb je gehad, antwoordt hij zonder mededogen, en spoed u want hij is aan het korten. En daar heb ik nu net geen zin in, spoeden. Of waarom de tijd steeds vlugger gaat naarmate je ouder wordt. Prettig fietsen. Vlak en langs het water.

1040877.jpg

Fietspad van Heer tot Namen. Splinternieuwe groene bordjes bewegwijzeren dat. Over Dinant tot Namen, meer hoeft niet vandaag. Uitbollen. Mooi weer niet te warm. Bovendien is de Maasvallei hier schitterend mooi. Hoge rotsen steken boven het water uit, dat onnoemlijk zacht golft. Soms jagen boten het water even op, dat dan narolt tegen de kaaimuren.

1040886.jpg

Dikwijls al heb ik dit stuk van de vallei gefietst en ik vind het nog altijd even mooi. Ook de architectuur is bij momenten oogstrelend. De kastelen, in natuursteen of baksteen. De grijze Ardennenkerkjes omringd door huizen in grijze steen. Dit is een mooie fin de voyage. We fietsen rustig verder, genieten van de dag. Geen haast. In Namen heb ik een hotel geboekt voor de laatste avond. Die mag wat prijziger zijn. Zelfs Dinant met heel zijn commerciële mensenkloterij ligt mooi langs het water te blinken. Historisch langs beide oevers. We rijden langs het water de stad in. Het wordt wat drukker, en nog drukker en … we treffen het, dit WE is het trefdag voor de hogepriesters onder de Tempeliers van het asfalt: de Harley Davidson rijders. Het lijkt wel of Lucifer in hoogst eigen persoon bezit heeft genomen van het stadje. Geloei, gedreun, gebrul, de stank van salpeter. In leer verpakte macho’s en hun geblondeerde wijven. De stad siddert op haar vestingen als een roedel van een paar honderd de stad uitrijdt. Op het terras waar we een koffie drinken zit ook zo’n club. Ze gaan hun broeders uitwuiven. Later zien we ze vertrekken. Leren jassen met onfrisse logos. Wat drijft die lieden toch? We rijden verder naar Namen. Tegen de stad aan wordt het drukker op het water. Bootjes, waterscooters, waterskiërs, parapenters in het zwerk. Zondag de terassen zitten vol. Veel wandelaars en fietsers. Tegen vieren zijn we in Namen. Hotel Beauregard, ouder hotel, casino. Kitsch tot vijfde macht.

1040915

Maar de kamer is in orde, zicht op de Maas. Ik laat mijn geweten even in mijn fietszakken en leg mij neer in een heet bad. Nog een tafeltje reserveren bij een Italiaan en zo wordt deze laatste avond in majeur gerond. Morgen de laatste rit.

Categorieën reizen

Een gedachte over “Langs de Maas.

  1. Is uw tweede foto die fancy rots waar je nog op een smalle strook kan onderdoor wandelen ?
    Ben daar ooit te voet geweest met loodzware rugzak, dierf daar niet onderdoor en ben met hebben en houden de helling opgeklautert naast die rots grijpend van het ene naar het andere boompje op zompige bladeren in november.
    Aan die rotshelling kwam geen einde maar je weet dat op het einde alles goed komt en ben dan langs de bovenkant naar Heer (Massembre ) gestapt. Daar overnacht bij een vriend en de dag daarna naar Givet, even de berg af, kwestie van met een voet in Frankrijk te hebben gestaan.
    Prachtige omgeving.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close