Overleg.

Virton – donderdag 6 september 2018 – dag 74 – km 4531.

Grijs en mistig en klammig. Na het opbreken besluiten we naar Virton te rijden om daar op een terras bij een kop koffie overleg te plegen. De kaarten op tafel met wensen en verwachtingen. Die zijn ondertussen niet meer zo hoog gespannen en dus komen we al snel tot een besluit. We gaan toewerken naar Charleroi om daar voor het laatste stuk de trein te nemen. We vinden allebei dat we wat tussen Antwerpen en Charleroi zit, onze aandacht ruimschoots heeft verdiend en gekregen. Nog een paar dagen dus. Vandaag rijden we eerst naar Orval, naar de abdij. We verlaten het drukke en niet bijster mooie Virton. Door een brede vallei gaat het door een beetje grijze Ardennen, eigenlijk Belgisch Lotharingen. De vallei bevat alles wat valleien dienen te bevatten; veel te drukke wegen, spoorlijnen, industrie, verrommeling. De dorpen liggen er wat grijs en troosteloos bij.

1040790.jpg

Wat verderop is landschappelijk groen de hoofdmoot. Bossen of weilanden, her en der met runderen. De vallei versmalt zich en dan begint een lange klim weg uit een keteldal. Colletje zeg maar. Daarna weer naar beneden en vanaf Limes gaat het alweer door een diepgroene vallei tot de abdij van Orval. We nemen de tijd voor dit fris uit de kluiten gewassen klooster. Geheel opgetrokken in gele steen uit de Gaume. Dat hoeft niet te verbazen want deze cistercienzer-abdij ligt midden in deze streek. De Gaume en Belgisch Lotharingen komen zo ongeveer overeen. Er is de gigantische nieuwe abdij, en daarnaast de ruïnes van de oude. Bezoekje meer dan waard. We zien al aardig wat mensen buiten komen met een pak Orval-bier onder de arm. Maar binnen is het zeker geen overloop. Rust dus. En wie hier rondloopt schijnt daar ook van doordrongen. Het bezoek geldt vooral de ruïnes. De nieuwe abdij steekt daar ruim bovenuit. De front van de nieuwe kerk is getooid met een, naar mijn inzichten en smaak, monumentaal affreus maria-met-kind-beeld. Het is een beetje als zo vaak. De oude ruïnes bezitten de geest, de nieuwe abdij bezit de monniken.

10408061040822

Toch is de opstelling rond een grote vijver wel indrukwekkend en van een zeker evenwicht. De ruïnes vertellen dan weer het verhaal van de Cistercienzers. In een gerestaureerd gebouwtje wordt dan weer het hele brouwproces onder de loep genomen, want, de brouwerij die deel uitmaakt van de nieuwe abdij is om hygiënische reden niet toegankelijk voor het publiek. Naargelang de gronden en bezittingen van de abdij toenamen werden er abdijhoeves gebouwd. Acht telt deze er, in de zeer wijde omgeving. Half drie eer we terug buiten zijn. Florenville ligt acht kilometer verder en er is een camping. Vandaag doen we het rustig aan. Toch zijn de acht kilometer hard werken. Eén langgerekte klim langs een iets te drukke baan. De camping ligt beneden aan de Semois. Boven drinken we eerst een biertje en dan de berg af. In tien minuten terug naar af. Het zal morgen bijyen als we terug naar boven moeten. De zon schijnt even en het regent ook even. Johan op de Beeck heeft met “De Zonnekoning” zo te lezen een schitterende geschiedenis geschreven. De avonden beginnen te korten en nopen tot introspectie.

Categorieën reizen

Een gedachte over “Overleg.

  1. Een Orval heb ik ooit geproefd. Maar de Abdij heb ik nog nooit bezocht.

    Mooie foto’s laat je zien.

    Zonnige groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close