Lorraine.

Mittersheim – maandag 3 september 2018 – dag 71 – km 4320.

Lood, oud lood met plekken en randen van de oxydatie. Nergens een plekje hoop. Maar het is droog, zelfs de tent is bij het pakken zo goed als droog. Het landschap onder deze loden hemel is glooiend tot heuvelachtig. Het is een vrij leeg landschap. Vele akkers zijn al geoogst. Stoppelvelden, of gewoon leeg. Hier en daar een boom, een gekromde fruitboom.

1040689.jpg

De kraaien krassen hun kelen schor. De zonnebloemen zijn bijna rijp, donkerbruin, kop in de grond. Op een akker staan zeker dertig ooievaars op een kluit. Ik weet niet of die verzamelen voor de trek, zoals de zwaluwen, die druk aan het repeteren zijn. De grond is omberkleurig, gebrande omber. Vanachter een heuvel komt een kerktorentje piepen. In de verte zie ik het regenen. Grote boerderijen. De dorpen zijn ook nogal groezelig. Aardekleuren, omber, sienna, gebrande sienna, oker. De desolaatheid begon vanmorgen al in Mittersheim. Twee bakkers, allebei gesloten, geen mens op straat. Een eenzaam schooljongentje, dat met een trolley achter zich aan naar school schijnt te gaan. De weg slingert als een grijs lint doorheen dit landschap.

1040683

Af en toe moet er stevig geklommen worden. Lastig parcours, veel van versnelling veranderen. In een van de grotere dorpen een Tabac-PMU. Ze verkopen er ook brood. De uitbaatster heeft een klein koffiezetapparaat staan. Je kan er desgevallen een koffie drinken, staand, uit een plastic beker. Bij gebrek aan beter geven wij ons geheel over aan deze tristesse. Alleen we gaan buiten op de brede vensterbank zitten, net op zithoogte. Croissant en koffie uit een bekertje. Zelfs de apotheker heeft het hier godbetert laten afweten. En als apothekers vertrekken, dan is het einde zoek. Tegen de middag verandert het loden plafond in wolken. Ook grijs , maar meer met witte of lichtgrijze randen. Meer nuance zeg maar. Ook het landschap wordt vriendelijker, meer groen, grote boompartijen, bossen. In een weide bloeit volop de lila herfsttijloos. Fragiel najaarsbloemetje. De talrijke étangs zijn ook weer rijk aan watervogels van alle slag. Groen omzoomd, rietvelden.

1040696

De weg naar Burtoncour is nog een lang en lastig stuk, met een paar heftige klimmen. Maar er is daar een camping, dus geen ontkomen aan. Ondertussen worden er rondom ons stevige buien klaargestoomd. Donkergrijze wolken dreigen. Dan de verlossende afdaling. De camping is rustig, weinig volk, geen bidonville. Simpele goeie camping. Even regent het, maar algauw trekken de buien weg, we krijgen zelfs even zon. Dat hebben we verdiend na een dag hard werken. Morgen rijden we naar Thionville. Niet zo heel ver, zeker geen 83 km zoals vandaag.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Lorraine.

  1. Thionville da’s bijna thuis. Ben ik vroeger nog liftend gepasseerd. Komend uit omgeving Verdun, op weg naar jeugdherberg van Luxemburg, 19587 of ’58. Take care. wim

    Like

    1. Yep toch nog een paar daven rijden, al zou het kunnen dat we het laatste stuk met de trein doen. Het Belgisch stuk ze maar. Hangt wat van het weer af en van de goesting.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close