Dodenrit.

Arbon – vrijdag 24 augustus 2018 – dag 61 – km 3694.

Grijs en nat, maar geen regen. Maar een blik op het zwerk stemt mij niet direct vrolijker. Ik weet het moet regenen, maar daarom hoef ik er niet vrolijk van te worden. De Hollander is ook al aan het pakken. We rijden samen een eindje op. Al gauw is het zover en worden regenpakken aangetrokken. Naast een fluorescerend regenjasje en pet draagt hij een knalgroene regenbroek. Ja, hij wil gezien worden. GSM op het stuur met daarin zijn route. Een eind verder gaan we wat eten inkopen. Ik knoei wat met de kaartlezer en hij komt vrolijk uitleggen wat ik moet doen. Het gaat zover dat we met twee staan te gieren, waarop ik tegen de kassierster zeg dat hij mijn broer niet is, die lange banaan. We komen niet meer bij. Zelfs het meisje achter de kassa kan de lach niet onderdrukken. Wat verderop besluit hij dan zijn eigen tempo te gaan rijden.  Anders haal ik mijn honderddertig kilometer niet. Hij heeft maar iets meer dan twee weken. Hij gaat er kwiek vandoor. Ligfiets in het voordeel als het vlak gaat. Het klaart wat uit en de regen houdt op. Er steekt een strakke westenwind op. Tegen de wind in dus. De oevers van de Bodensee zijn dicht bewoond. Het landschap is dan ook wat rommelig. De fietsweg loopt soms voor soms achter spoorlijn. Van het meer krijg ik niet zoveel te zien. De weg is ook lastig, op en neer, voortdurend van versnelling wisselen.

1040409.jpgVandaag nog wil ik weg van het dure Zwitserland. Dit landje is voor de gewone mens schier onbetaalbaar geworden. Daarstraks in die winkel was ik vlot 17 € kwijt voor een zakje van niks. Een koffie met een belegd broodje bijna 10 €. Daar gaat mijn laatste Zwitsers geld. Datzelfde blote broodje kost godbeter bijna 2 €.

Steckhorn is een mooi stadje op een brede landtong. Het meer versmalt zienderogen. Tenslotte is er de Rijn. De route is goed aangegeven. Naar Stein am Rhein, gaat het de Rijn over. Mooi oud stadje met vele met figuren beschilderde huizen.

1040394.jpg

Bussen toeristen worden hier ingegoten. Na Stein is het best mooi fietsen naast en boven de Rijn. Naast de klassieke landbouw, alweer veel wijn- en appelgaarden. Op de echt vlakke stukken ook veel groenten. Diessenhoven, even een klein stukje Duitsland, maar van het dure Zwitserland ben ik nog niet af. Er hangen hier onder de Rijn nog twee zakken Zwitserland. Maar ik zet door. In Shaffhausen even op een bankje aan het water met zicht op de stad. Een ouder echtpaar wandelt traag voorbij. De vrouw komt naar me toe en zegt dat ze zich afvroeg welke verre reis je met zo’n beladen fiets maakt? Ik vertel het haar graag in mijn Pfaff-Duits. Ze gaat naar haar man die een eindje verder wacht, ik zie haar vertellen. Van Shaffhausen moet ik naar de Rheinfall. De Rijn stort hier een eindje verder naar beneden. Attractie. Maar langs beide oevers is het fietspad afgesloten. Onduidelijke wegomlegging, rondje rond, steile klim, andere klim. Ik hoef die Fall niet meer, ik wil hier weg. Ik volg dan maar de autostroom, steile klim, en kom tenslotte aan de Rhein-fall. Indrukwekkend dat niet. Vijf parkings, Chinezen, Oeigoeren en nog veel meer andersoortig volk. En de hele commerciële mensenkloterij.

Vandaag wil ik nog weg uit Zwitserland. Ik kijk niet naar mijn meter om te zien hoeveel kilometer ik al gedaan heb. Ik ga en klim en daal en klim lang en steil en beuk tegen de wind in. De tijd kruipt, ook de kilometers. Er zijn twee campings ergens over de grens. Maar eerst moet ik nog een Zwitserse zak door. Soms heb ik zin om het op te geven. Ik ben wurmgebeukt. Het wordt weer grijs en kil, maar de regen blijft uit. Jammer dat ik zo moet jagen. Het landschap is eigenlijk best wel landelijk mooi. Dorpen met vakwerkhuizen. Weiach is in zicht. Enorme grindputten voor het dorp. Prachtig dorp overigens aan de brug over de Rijn.

1040434.jpg

Om 19.30 u. ben ik eindelijk in Duitsland en de camping van Hohentengen is vlakbij. Om 20.00 u. staat de tent recht. Ik heb het gehaald. Eten en nog even aan mijn blog werken. Maar dan stel ik vast dat Proximus mijn mobiele internet heeft afgesloten. Te veel roamingkosten in Zwitserland gemaakt. 60€, ik ben anderhalve dag daar geweest en heb mijn blog geschreven en en camping gezocht. 125 kilometer gereden, doodop en dan dit, straks sluiten die klootzakken ook mijn telefoon nog af, en ik moet mijn vrouw nog wel vinden. Beetje eigen schuld maar toch. Verwittigd dat het buiten de EU was, je kent de sms’jes. Op mijn gewoon elan verder gegaan. Volgende keer beter lezen. Ik slaap slecht. De campinghouder had me verwittigd voor een koude nacht, maar dat viel best mee. Morgen wil ik echt niet zover.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Dodenrit.

  1. Van een sad day naar een dodenrit, ik lees nu vol van verbazing …

    Vriendelijke groet,

    Like

    1. Ook verbazing is goed.

      Like

Laat een reactie achter op Rob Alberts Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close