Korte rit.

Haiming – maandag 20 augustus 2018 – dag 57 – km 3500.

De camping ligt aan een drukke baan, dus met oordoppen geslapen. Toch heeft het even zo hard geregend dat ik er wakker van werd.

Vanmorgen zitten de twee Hongaren al in de bar, als ik er een koffie ga drinken. Ze hebben allebei een halfliter flesje bier in de hand. Jezus! Ik vraag of dat een Hongaars ontbijt is. Ze hebben nog vettige gebakken worsten besteld met brood en zuurkool. Die is de Nederlandse die de bar openhoudt, aan het bereiden. Ook nog een flinke draai mosterd erbij. Zij is in Oostenrijk blijven hangen. Ik vraag of ze dan hier haar grote liefde is tegengekomen. Ja, de bergen, zegt ze. Aan de IMPREIS- Oostenrijkse grootwarenhuisketen – wil ik wat inkopen gaan doen. Ik stel vast dat mijn Orakel niet in mijn stuurtas zit. Ik heb het ook niet in mijn rechtervoortas gestoken. Nog in de binnentent? Afladen, doorzoeken, ook niet. Adembenemende momenten. Verrekt waar is dat ding dan. Gisteravond opgeladen aan de zogenaamde powerbank en samen met dat zwarte ding in het gele zakje van de verzamelde electronica gestoken. Opluchting, weer normaal ademen, het zijn van die momenten, mijn vrouw kent dat. Op naar Imst zo’n twintig kilometer verder. De landschappen blijven loeiend mooi.

1040261

1040262

Eerst wat op en neer. Over de Inn – rivier in Oostenrijk met drie letters – en dan een recht op rechte klim van 10 kilometer tot aan de stad. Gruwelijk drukke weg, vrachtverkeer incluis. Soms word ik bijna de vangrails ingeblazen. Imst is een knooppunt van wegen op drie valleien. Op den duur vind ik de drukke weg naar de Hahntennjoch. Steile klim naar 1894 meter. Na die steile pas van gisteren alternatieven overwogen, maar die lopen ook allemaal door drukke valleien en over drukke passen, weliswaar minder zwaar. Maar toeristenverkeer is tenminste nog dragelijk. Camping aan het zwembad. Dat zwembad mag voor mijn part leeglopen  maar ik rijd naar de camping. Waarom? Het is al bijna 13.00 u. Te lang met de Nederlandse en de Hongaren blijven kletsen. Ik ben moe en het gebeuk van het drukke verkeer heeft mij ook wurm gemaakt. Voor de rest staan er ondertussen weer wat kleren stijf van het zweet. Die steile Hahntennjoch is voor morgen. Kan ik in de nog frisse lucht beginnen aan de klim en bovenkomen als de dag op zijn heetst is. Aan de overkant ligt een camping. Daarna nog een pas, niet zo hoog, niet zo steil, en daarna daal ik af naar de Rijn (Bodensee). De campings worden ook weer betaalbaar en rustig. De stad zelf is geen giller. Maar goed, de slinger draait verder rond en ik val vaak boven mijn boek in slaap.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close