The day after, Bolzano.

Bolzano/Bozen – woensdag 15 augustus 2018 – dag 52 – km 3203

Ik neem allerhartelijkst afscheid van die fijne jonge mensen in de jeugdherberg. De koffie was er overigens heerlijk. Daarna wat ronddwalen in Bolzano/Bozen. Al in de Dolomieten was alles dubbelnamig. Een deel van de bevolking zou daar nog Reto-Romaans spreken. Maar daar was het nog volop Italië. Hier in de aanloop naar Oostenrijk is het Duits en Italiaans. Van de 16de eeuw tot aan WO I maakten de Oostenrijkers hier de dienst uit. Bolzano is dan ook architecturaal en cultureel zeer door dat Germaanse beïnvloed. Mooi stadje, fris onder de zon.

De binnenstad is volledig op fietsers en voetgangers ingesteld. Dat brengt rust. De dom is met zijn in geometrische figuren gelegd kleurig dak en bijna barokke toren Germaans.

1040134.jpg

Maar de voorgevel is dan weer Romaans-Lombardisch. Alleen al die twee leeuwen die de pijlers van de ingang dragen verraden dat.

1040139.jpg

Mooie Piazza de Herbe. Feestdag, de terassen zitten vol. Veel mooie barokke en rococo-gevels. Keurig onderhouden. Een man fietst mij voorbij, lederhosen, tirolerhoedje. Duidelijker kan niet. Het stadstheater is dan weer van vierkantige moderniteit, wars van alle krullen. Een Cogels-Osylei van de rococo dient zich aan. Crème au beurre in steen gelegd. Bolzano uitrijden is even weer een enerverend zoekplaatje. Ik wil niet zoals gisteren in een trechter terecht komen. Maar eens de weg gevonden loopt het vrij rustig en alsmaar Duitser. Staatsgrenzen zijn dan alweer kunstmatige gegevens. Langs de weg tegen de bergwanden alweer wijngaarden, daarboven bossen en rotsen.

1040148.jpg

Ik ben voorzien om tot morgen rond te komen met eten en drinken. Maar ik vind de swung niet om grootse dingen te doen. De rit van gisteren hangt nog aan mijn zolen. Vilpian, op de secundaire weg naar Merano. Kleine leuke camping, zo rustig, bijna allemaal tenten. Ik besluit om hier twee nachten mijn tenten op te zetten. Zon. De bompa van de camping wijst me de weg. Aanvankelijk wat nors, maar als hij de fiets ziet ontdooit hij. Eerst was hij wat weigerachtig maar nu plaats zat. Achter mij liggen de Dolomiti, voor mij de Alpen. Naast mij een hoge bergwand en daar loopt een kleine weg door, langs hooggelegen dorpen. Morgen is die weg voor mij, zonder bagage. Vandaag geen drukte meer, zeker niet nog een stad. Dit is net wat ik nodig heb om te bekomen van die trechter van gisteren.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close