Dolomiti.

Mas – maandag 13 augustus 2018 – dag 50 – km 3083.

Het zicht op de Dolomieten is vanaf de rivier waar ik kampeerde, met de opkomende zon, en als eerste beeld van de dag, alweer overrompelend mooi.

1040065.jpg

Het verkeer op de drukke sp 203 is alweer volop aan het razen. Ik zie er wat tegenop om me er zo dadelijk in te gooien.

File op de weg. Een hert is de weg overgestoken en de ravage is niet te overzien. De brandweer is al aan het ruimen. Het dier ligt langgestrekt dwars over de weg. Een motor staat geheel verhakkelt tegen de steile rotswand en twee auto’s zien er ook redelijk gehavend uit. Slachtoffers zijn blijkbaar al afgevoerd. Koffie in een bar langs de weg. Twee Italiaanse families staan afscheid te nemen. Als ik denk dat het zover is en ze bijna in de auto zitten, begint het helemaal van voor af aan. Drie keer herhaalt zich dat ritueel. Parole. Ik blijf de vallei volgen, Canal di Agordo.

1040067.jpg

Het klimmen gaat zoetjes aan. De Dolomieten zijn hier in deze smalle vallei op zijn mooist. Soms diepe kloven in de steile wanden, waarin het water zich een weg zoekt. Agordo zelf is een mooi eerder Germaans aandoend stadje. Levendig met een stroom verkeer die er file-gewijs doorgaat. Drie maal moet ik door een kleretunnel, drie maal een kilometer lang. Drie maal als door de turbines van een boeing 747. Het zijn niet alleen de auto’s, er is ook nog het ventilatiesysteem dat brult. Guantánamo-bay op de fiets. En de derde loopt ook nog omhoog. Voorbij Agordo wordt de spoeling iets dunner, want daar is een wegsplitsing. Maar het blijft te druk. Vanaf Agordo begint het ook echt te klimmen. Stukken van meer dan 7,5 %. De bergen worden nu malser, de steile rotswanden zijn even weg. Her en der zijn wolken aan het samenklitten. In Falcade is een camping. Ook al is het nog maar 15.00 u. ik rijd er toch heen. De passo di San Pellegrino is voor morgen. Er dreigt regen en ik ben toch wel moe, en nu nog vier uur klimmen is net iets te veel. Ook het drukke verkeer en die rottunnels hebben er ingebeukt. Maar verder is nu weer alles van de bergen. De dorpen. De taal is nog Italiaans, de sfeer eerder Zwitsers, Oostenrijks … Alps.

1040080.jpg

Huizen met veel hout, overstekende daken, balkons, met veel geraniums. Ook de kerken in de dorpen ogen van de bergen. De camping daarentegen is alweer zo’n echt Italiaans rommelkot. Ongegeneerde lelijkheid, maar met 15 € nog binnen het redelijke. Ergens boven is nog een plekje. Als de tent rechtstaat begint het stilletjes te regenen. Maar morgen is er weer zon. Tenminste dat mag ik hopen.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close