Strada di Prosecco.

Isola di Morti – zondag 12 augustus 2018 – dag 49 – km 3007.

Vannacht heeft het licht geregend. Vanmorgen alles wat kil en vochtig. Maar de zon brengt al snel warmte. Langs mooie dorpen in de Piave-vallei.

1040032.jpg

Na een tijdje terug noordwaarts. Ik rijd de vallei uit en dan begint het klimmen. In en  door de prosecco-heuvels. Grappa wordt hier overigens ook gedistilleerd. In ieder geval de strada di prosecco levert mij een eerste colletje op. Test voor het verdere werk dat straks op mijn weg terug ligt. Wijngaarden zover het oog rijkt. Dit is een van de mooiste wijnstreken die ik ken. Heel de voormiddag klim en daal ik van dorp tot dorp door een betoverend mooi landschap.

1040037.jpg

Als ik in een van die dorpen op een terras een koffie zit te drinken komt een dame met fiets de helling opgekreund. Bon giorno. Ze kijkt naar mij en dan naar mijn fiets en dan weer naar mij. En waar ik vandaan kom en heenga. Todo in bicci? Ongeloof. Dan weer die op en neergaande blik. Complimente! Ze stapt op haar fiets en ik zie haar nog net de ogen ten hemel keren en hoor haar mompelen:”Madre mio!” en weg is ze. Eens die mooie heuvels door kom ik terug aan de Piave. Ik moet nu een hele tijd de rivier opwaarts volgen. Eerst is het dal smal, maar na een tijd verbreedt het zich en komen er dorpen langs de drukke weg. Kans om even aan de drukte te ontsnappen door langs de dorpskernen te rijden. Ik rijd nu aan de voet van de Dolomieten. De grillige kalkrotsen steken vaak met hun kop in de wolken.

1040061.jpg

Tegen vieren een draai naar links en dan rijd ik recht op ze af. Het gaat traag omhoog. Bijna onmerkbaar. Trichiana ligt al op 347 meter. Vandaar wordt het klimmen merkbaarder. Ik steven op een smalle vallei af.  Canale Di Agordo. Die moet ik een heel eind volgen dan komen de passen. De weg is druk, de Dolomieten lijken wel auto’s uit te spuwen. Dat belooft, maar alternatieven zijn ver weg. Voor de vallei helemaal vernauwd moet ik een plek vinden voor de nacht. Aan de rand van de rivier Cordevole. Eerst nog een familie Italianen trotseren, hakkelen in vijf talen. Bosje in. Verdwijnen.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close