Padua/Padova.

Padua – maandag – 6 augustus 2018 – dag 43 – km 2768.

De kamer is te warm, een eufemisme voor smoorheet. De airco, die eigenlijk niet helpt, is midden in de nacht uitgevallen. Zo’n binnenhuissysteem, blaast koud, maar de motor wordt smoorheet. Vestzak-broekzak operatie zoals dat wel eens gemeenzaam wordt genoemd. Drijvend in het zweet mijn was gedaan, dat was na tien dagen wildernis wel eens nodig.

Hotel Casa Del Pellegrino ligt vlak bij de Piazza del Santo. Het betreft hier de heilige Antonius, rijkeluis zoon, theoloog en minderbroeder. Kerkvader. Zijn graf is in de enorme basiliek, bedevaartsoord. Bij het inlezen van de reis, las ik  dat het hier enorm druk zou zijn. Nu Antonius, dat valt mee, de basiliek is namelijk mijn eerste sleffend doel na een slechte nacht.

1030666.jpg

Een kolonie paraplutoeristen, je weet wel, zo’n troep slome volgers achter een gids met geheven paraplu of een synoniem attribuut. Kraampjes met godsdienstige parafernalia. De kaarsen hangen loom te wiegen in een zwakke warme oostenwind. Vent putanize. Acht koepels, mengvorm van stijlen. Wat er al niet groeit op de buik van zo’n kerkvader. Te veel, te groot. In een zijkapel het doel der bedevaarders, de graftombe van Antoine. Jezus, het is er aan te zien dat hij een rijkeluiszoon was. Klatergoud en marmer. En neen ik vind het niet mooi. Ook nog een zijkapel met de relieken, ook al ingelijst in zilver en goud, en een combinatie van zilver en goud gaat zo al op mijn systeem werken. Er moet gekozen worden. Rolex, lelijker kan niet. Twee kloostergangen na elkaar, er lopen hier dan ook nog aardig wat paters rond. Maar zoals steeds kunnen die mij wel bekoren met hun mooie tuin en ranke zuiltjes. Ik sukkel verder door de oude stad. Stappen is nooit mijn ding geweest en nu met die vernauwing in mijn rug. Maar langs mooie straatjes met veel arcaden, ik wil vandaag en morgen niet te veel zon zien, en daar zijn arcaden een geweldige remedie voor.

1030653

Oude stad, indrukwekkend palazzo della Ragione en de omgeving. Piazza delle Erbe en de aansluitende Piazza della Frutta. Italianen vergeef me de vele fouten. Duomo gesloten, morgen per biciclette. Joodse buurt. Voze poten. Ik ben het moe. Terug naar mijn hete kamer, beetje rusten. De gevel van de basilica Del Santo begint me al maar meer te bekoren. Ik val zwetend in slaap, waarschijnlijk tot tevredenheid van al wie mij een rustdag aanraadt. Tegen vijven was ik mijn laatste lodders uit. Terug naar buiten. De Prato della Valle is vlakbij. Ovalen fantasie met veel beelden in een enorme ruimte waarin de zon brandt. De basilica de San Guistina beheerst daar een hoek van. Zestiende eeuw, binnen zijn alle stoelen weggenomen. Alleen ruimte gestut door enorme vierkante zuilen.

1030675

Koepels. Wat ons katholieke geloof al niet uit de grond heeft geknepen. Maar wel mooi zo’n zee zonder stoelen. Ongeremd ruimte, kijken naar een schilderij van Saenredam. In een bar gekoeld en vol rock’n roll, maar niet oorverdovend, maak ik een strijdplan op voor morgen, bij een glas chianti en een potje dikke groene olijven. Daarna eten in het restaurant van het hotel. Zwarte dienster, evenaarse glimlach. Prosecco, ze weet het nog van gisteren. Antonius zij geloofd. Als ik dan toch moet rusten.

 

 

Categorieën reizen

Een gedachte over “Padua/Padova.

  1. Weer heerlijk verhaal met schitterende foto’s, geniaal Johan!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close