Col nr.2

Sauxillanges  – zondag 15 juli 2018 – dag 21 – km 1313.

Gisteravond komt mijn Franse buurman vragen of ik alles heb. Hij heeft lang grijzig bekhaar, dat ooit zwart is geweest. Het is in een staart gebonden. Ik vind hem een beetje een indiaans type. Als ik vertel over Clermont Ferrand zegt hij daar te wonen. Ik vraag hem of hij dan in Clermont woont, of in Montferrand. Er verschijnt een brede glimlach op zijn gezicht. Dat had ie niet verwacht, zo’n stomme toerist die het verschil kent tussen de twee. Ik zeg dat ik in het oude Montferrand ben geweest, dat het effe zoeken was om het te vinden. En ja hij woont in Montferrand en daar weet hij alles van. Het wordt een gesprek over Michelin, die daar ongeveer alles bezitten, en het stadion van Michelin en dat Montferrand er eerst was voor dat hovaardige Clermont. Later op de avond begeeft het halve dorp zich naar het vuurwerk voor de 14de juli en daarna is het nog tot 6.00 u. muziek op het sportplein. Dat heb ik niet gehoord, maar wel de dochter van de Belg wat verderop. Oordoppen bij momenten een ware zegen.

De zon is wat versluierd als ik van start ga. Koffie in een kleine Bar des Amis, waar de Duitse herder mij grommend verwelkomt. De koffie kost mij 1.60 €. Daar kan nogal wat verschil opzitten. Van 1.60 € tot 3.90 €, dat was in Bourges.

Heel even een groen gat induiken tot aan het riviertje dat beneden het stadje loopt “Eau Mère” heet dat en hier begint het klimmen.

1020659

Ik heb gisteravond de kaart eens bekeken en ik moet naar St. Germain l’ Herm, en dat ligt vlak bij een top van 1094 m. Ik verwacht een lange klim naar minstens 8 à 900 m. 23 km is het tot St. Germain. Ik volg de rivier stroomopwaarts, eigenlijk tot aan de bron. Eerst door een diepe groene vallei. Rechts van mij klatert het riviertje in trappen naar beneden. Het zonlicht valt in vlekken op de stammen en het water. De klim loopt vlot, maar toch haal ik zelden 10km/u. Ondanks de droogte is alles hier nog verrassend groen. Geitenbaard is niet direct een plant die in droge grond gedijt, hier groeit hij weelderig in de berm. Ook in de rivier is geen te kort aan water. De weg is super rustig. Het is ook al een paar dagen geleden dat ik nog andere fietsers tegenkwam. Misschien liggen hier geen uitgetekende routes in de buurt. De Nederlander met zijn hond was de laatste, in St. Amand, alweer vier dagen geleden.

Een loper met hond lopen ume voorbij. Vet aan het verbranden. Vooral de hond heeft het kwaad. Even blijft hij staan kijken of ik niet volg, waarna hij verder wat amechtig achter zijn zwetende baas aangaat. Om 11.45 u. ben ik in in St. Genes de la Tourette.

1020665

Zou die Tourette hebben gehad? Ik zie Genes al aankomen aan de hemelpoort, beetje tics onderdrukkend bij de super-heilige Petrus. Hij of zij, daar ben ik niet achter, is vast een gewelddadige marteldood gestorven. Levend gevild, bijvoorbeeld. Als Petrus Genes binnenlaat gaat er even een tic door hoofd en schouder, en net als hij/zij voorbij Petrus is, komt het “klootzak!”. Petrus lacht onder zijn lange snorharen. Eindelijk wat leven bij de rijstpap, denkt hij.

Halfweg de klim ben ik. In het dorpje staan twee toeristen zich wat op te winden bij het restaurant dat al open had moeten zijn. Ik zie hem druk naar zijn uurwerk wijzen. Na het dorpje gaat de weg naar beneden, maar ik hoed mij voor zo’n valse truc. En ja, 500 meter verder gaat het weer omhoog. De Livradois waar ik nu doorheen rijd, is weer dun bevolkt. Veel sparrenbossen en in de open stukken, grasland.

1020668

Kleine boerderijen. Beetje een stugge gesloten streek. Maar ook hier bij momenten schroeiend mooie vergezichten en dorpen, zoals net St. Genes. De digitalis is aan zijn laatste bloemen toe. Veel Engelwortel ook in de bermen. Om 13.30 u. ben ik boven, col de la Déletée, 1075 meter. Hoger dan ik had geschat. Hoogste punt van de reis tot nog toe. Col nr. 2. Al heb ik er naar mijn gevoel, al meer gedaan.

1020671

Naar St. Germain gaat het even naar omlaag, maar voorbij het dorp moet ik alweer naar mijn kleinste versnellingen. Maar de afdaling komt in stukjes. In trappen zeg maar. Door kleine stille dorpen en door de bossen. Er hangt regen in de lucht. Achter mij is het donkergrijs en de donder gromt als een oude beer. Voor de eerste keer op de reis gaat het regenen. Een half uurtje, niet eens zo hard. Schampschot. Maar links boven een brede vallei gaat het onweer driftig te keer.

1020687

De regen valt er bij bakken. Mooi om te zien, meester Turner had er wel raad mee geweten. Ik ben blij, dat ik niet in het oog van het onweer zit. Doré l’ Eglise. Laagste punt na de pas. Rechts van mij  diep beneden onder een dicht bladerdek ligt de gorges du Doré. Daar rijdt ook het gekke treintje van de Livradois. En dan begint onverbiddelijk het klimmen terug. Ondertussen schijnt de zon alweer. En dan gebeurt er iets dat ik waarschijnlijk nooit meer zal meemaken. Boven mij vliegt een arend, hij maakt bochten boven de weg. Grijs-bruin, dat zie ik als hij plots naar de weg duikt en daar iets zwart wegplukt. Een kraai, een kauw, of was het een kadaver. Dat kon ik in die fracties van seconden niet zijn. Hij vliegt met zijn prooi in zijn poten weg.

Ik klim tot bijna boven op de volgende pas. Ik heb het gehad. Langs een oude bocht in de weg, ligt een mooi plekje voor de nacht. Bijna geen mens komt hier langs en tussen het groen zien ze me niet staan. Zondag, en straks ligt Frankrijk en masse voor de TV. Ik zal het misschien horen als ze wereldkampioen worden. Het rommelt weer en even vallen er een paar druppels op de tent.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close