De puy’s

Manzat – donderdag 12 juli 2018 – dag 18 – km 1192.

Vannacht in mijn bos is mijn nachtrust, zoals dat te verwachten viel, even verstoord door een troepje everzwijnen. Hooligans van het bos. Toen ze te dicht bij de tent kwamen volstond even klappen met de handen om ze weer het bos in te werken.

Vanmorgen is het fris onder het bladerdek waar amper zonlicht in doordringt. Verder klimmen tot een vervelend rondpunt, langs een veel te drukke weg. Een klim kan niet teleurstellender zijn. Dan een stuk naar beneden en dan gaat het weer omhoog. Naar Volvic, ja van het water, gaat het drie kilometer zachtjes bergop. Het  stadje heeft iets deprimerend. Romaanse kerk in van die donkergrijze basalt.

1020501

 

Als ik er binnen ga trap ik even in een zwart gat. Tot er boven het koor enig licht binnen valt. Uitgeleefde huizen. Beetje muffige bar voor een koffie. Twee zussen maken er de dienst uit en ergens zit er iets behoorlijk fout met die meiden. Bah, te lang in ’t zothuis gewerkt. Het verlaten van de stad biedt een klim van rond de 10%, twee haakjes op de Michelinkaart. Het ergste is dat hij langs een drukke weg loopt. Altijd een beetje sterven is dat, met dat voorbij razend verkeer, tot het verlossende weggetje af komt. Parc regional des Volcans, zo heet dat hier.

1020495

Eigenlijk fiets ik langs de flanken van die bergen omhoog. Bloemenweelde in de berm. Daar ben ik dan mee bezig tijdens het klimmen. St. Jacobskruid, Chicorei, gele toortsen in al hun variëteiten, rozemarijn, klaprozen, korenbloemen, Romeinse kervel, hagewinde, slangenkruid… en al wat ik niet ken. Een koppel roofvogels zweeft hoog in het zwerk, spiedend naar prooi. Links beneden ligt de brede vlakte van de Allier. Daarstraks in Volvic vroeg een trimfietser mij waarom ik deze weg neem. Er zijn makkelijker en kortere wegen naar Clermont Ferrand. Ik wil dit voor geen makkelijke oplossing wisselen, dat zou achteraf alleen maar tot spijt leiden.

Klimmen tot Ternant. Hoogste punt van de rit.

1020519

 

Dan komt de verlossende afdaling tot Royan. Daar is een camping. Onderweg ben ik door pas aangelegde asfalt moeten rijden. Nu plakken er steentjes in mijn banden en dus durf ik niet voluit gaan in de lange bochtige afdaling. Mooie zichten op de koning van de Puy’s, de Puy de Dôme.

1020523

Gesloten, heb ik gelezen, voor fietsers en veel ander verkeer. Berg waar Eddy Merckx ooit een stomp in zijn maag kreeg, of was het zijn lever? Ik moet er ook niet  over.  Ik hou ervan, van fietsen in de bergen. Maar zomaar een berg oprijden doe ik niet. De Ventoux oprijden zonder reden daar kan ik me niet voor opladen. Ik ben professor Vos niet. Klimmen moet een doel dienen. Zoals in Royan, waar ik na een zalige afdaling plots weer tegen een asfalten muur moet opklimmen om een veel te dure camping te bereiken. Één nacht maar, want die klim wil ik geen tweede keer doen. Clermont Ferrand ligt aan mijn voeten. Morgen verder naar beneden de stad in. Sfeer proeven en dan zie ik wel weer waar het heen leidt. Misschien trakteer ik mezelf wel op een luxueus hotel voor mijn zesenzestigste verjaardag. Sssshhhhhttt, of de Heere denkt dat ie me moet komen halen. Vanavond eten en drinken in het al even veel te dure restaurant.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close