Geen ontkomen meer aan.

Vernusse – woensdag 11 juli (die ze niet zullen temmen) 2018 – dag 17 –        km 1129.

Vanmorgen gallopeert er iets voorbij de tent. En dan hoor ik een ferme slag tegen het zeil. Godverdomme er lopen zes paarden over kampeerterrein te dollen. Die lopen voor hetzelfde geld uw tent tot een voddenbak. Ik krijg ook nog een ferme rekening. 14 €, dat is zowat het dubbele van een camping municipal. Anders  natuurlijk geen geld voor een bijna-dood-ervaring, en een koude douche. Met nog weinig geld op zak en nog ongeveer één sobere maaltijd aan boord verlaat ik dit universum. Ik heb op mijn kaart gezien dat er de eerste uren geen dorp die naam waardig aankomt. We zien wel.

Het is nu echt werkdag. Het lichte frunniken op en neer is voorbij, er moet nu echt geklommen worden.

1020474

Van Vernusse gaat het even zachtjes naar beneden maar dan is het klimmen tot het minuscule Constansouze. Daar ben ik rond 10.00 u. en daar gebeurt een mirakel. Het kleine hotel-restaurant opent net een beetje schoorvoetend de deuren. Ik vraag of ik een koffie kan krijgen en of er misschien croissants zijn. Neen, maar de uitermate vriendelijke gastvrouw wil best wat brood voor me warm maken. Ze zet een tafeltje voor mij op het terras. Ik hoor een huishoudtoestel aanslaan. ’t Zal wel de oven zijn. Kortom, ze serveert mij een ontbijt. Vers gebakken baguette, huisgemaakte confituur en goeie boter, uit Bretagne, zegt ze, want daar komt ze vandaan. Ze mist de zee, zegt ze, en ze zijn hier in mei begonnen. Het ziet er ook allemaal nog nieuw uit. De koffie is de lekkerste in weken. Als ik ga afrekenen, ik kan met de kaart betalen, zie ik een man geheel in kokstenue in de keuken bezig. Hij schijnt volledig  verdiept in zijn arbeid. Hij is een soort taart aan het bakken, fluistert ze, alsof ze hem niet wil storen. Heerlijk was dat. Bonne chance avec l’ affaire.

Als ik op een hoogte kom net voorbij het dorp, heb ik een mooi uitzicht op de omgeving. In de verte, nog wat in blauwige nevels gehuld, zie ik de toppen van de Puy’s, de oude vulkanen van de Auvergne.

1020475

Dan duik ik naar beneden de Gorges de Souvigny in, die later zal overgaan in de Gorges de la Sioule, tevens de naam van de rivier die ze heeft uitgeslepen. Het eerste stuk is het mooiste, de weg loopt hier beneden aan het water tussen de steile rotswanden.

1020484

Van de oude Romeinse brug de Menat is het terug klimmen tot aan de rand. Er staan, vooral aan het water nogal wat hotel-restaurants. Maar er zijn er ook veel van gesloten. Chateauneuf les Bains. Een spa en affaires. Er is ook een camping en ik heb wel wat zin om daar te blijven, ook al is het nog maar amper halfdrie. Maar bijna geen eten meer, en geen contanten. Hier is echter ook niks. Een momenteel gesloten bar-restaurant en … een toeristische dienst. Het meisje achter de balie zegt dat in Manzat, 12 kilometer verderop een distributeur automatique is, en winkels. Manzat is anders ook maar een speldeprik op mijn kaart en het belooft een fijne klim te worden. Ze vraagt waar ik vandaan kom, code postale. Dat moet ze vast in haar statistieken steken. Als ze hoort dat ik van België ben zegt ze dat ik wel triestig zal zijn. Nu is een zekere melancholische fond mij niet vreemd, maar ik ben toch even niet mee. Het voetbal bedoelt ze. Neen, zo erg is het nu ook weer niet. Jammer van die Belgen, maar voor zover ik er van op de hoogte ben zullen ze er geen boterham minder hoeven om te eten.

Manzat is klimmen, meer dan anderhalf uur. onderweg eet ik mijn laatste brood en kaas. Die baguette van deze morgen heeft mij zowat zes uur op de been gehouden.

1020492

En oef, Manzat heeft een bakker een klein – halleluja – voedingswinkeltje en een biljetautomaat. Ik laad mijn zakken vol. Het is nog vroeg maar ik begin  al rond te kijken voor een plekje voor de nacht. Bos wordt het vandaag. Weg van iedereen. Behalve de geluiden van het bos, niks. En dat bekomt me best. Clermont Ferrand zal voor morgen zijn.

 

Categorieën reizen

3 gedachten over “Geen ontkomen meer aan.

  1. Mooie foto’s.

    En mooi omschreven ontmoetingen.

    Sterkte met de klimpartijen.

    Zonnige groet,

    Like

  2. vercammen Hendrik juli 12, 2018 — 8:14 am

    De mooie natuur en uitzichten … alleszins toch een beloning voor de zweterige klimpartijen en ander ongerief. Goede moed alleszins

    Like

    1. johan corthals juli 12, 2018 — 5:09 pm

      Lieve schoonbroer klimpartijen zijn geen ongerief. Het kan al eens lastig zijn. Maar reizen is dat wel eens. Ik heb eens ergens gelezen dat het Engelse woord “travel” afkomstig zou zijn van het Franse “travailler”.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close