1000.

St.Amand Montrond – dinsdag 10 juli 2018 – dag 16 – km 1043.

Zo de eerste 1000 kilometer zitten erop. Gisteravond kwam er ook nog een Duitse man bijzitten. Grote krulsnor. Te voet op weg naar het grote S. Hij had een overzichtskaart van Frankrijk bij en het was verrassend om te zien hoever ik al was gekomen. ’t Is al mooi geweest. Lens met zijn cités, Arras, Beauvais nog altijd zeer aanwezig, samen met Chartres. Orleans, beetje sjieke stad. Mooiste was toch Bourges, in zijn geheel genomen. Clermont Ferrand ligt nu op een dagreis van hier. Afspanpunten. Maar er zijn ook de kleine dingen. Vooral de veranderingen in het landschap en in de architectuur. De sfeer in de dorpen en natuurlijk de ontmoetingen. Mits in het begin wat sputteren draait het lijf ook nog goed mee. Misschien wat sneller moe, maar geduldiger, vooral bij het klimmen. Voor de rest is het tot hiertoe vrij rustig. Ook in steden als Chartres en Bourges. Maar dat kan snel veranderen.

Koffie in St. Amand. In een bar-tabac-PMU. Er hangt wat verlopen volk aan de tapkast en de sfeer is er bedompt. De klanten krabben hun loten bijna stuk. Poging tot ontsnappen aan de lethargie van het bestaan. Van aan de romaanse kerk loopt de weg die ik nodig heb de stad uit. Hortentias krijgen hun diepe zomerkleur. Nog even parallel met het canal du Berry. Ik rijd door een gesloten landschap. Hagenland, en dat voor de rest van de dag. Eerst zachtgolvend, maar hoe verder ik vorder hoe langer de klimmen. Auvergne en nu is het echt op en neer.

1020464

Dat geeft bij momenten mooie vergezichten en daar doet een mens het toch voor. De hoogste klim gaat vandaag tot 407 meter. Trainen voor de echte bergen. Graan- en ook zonnebloemvelden maken steeds meer plaats voor wei- en hooiland.

1020456

Veehoudersland. Kleinere doeningen. Dun bevolkte streek. Amper een dorp. Romantische meertjes als negentiende eeuwse schilderijen.

1020461

Soms bossen, zomereik. Stammen als steunpilaren voor groene gewelven. Vooral tussen de bomen wordt het klimmen mij lastig gemaakt door vliegen die rond mijn kop komen zeuren. Als je niet oplet krijg er in je mond en neus. Ze verdwijnen pas als mijn snelheid terug boven de tien per uur ligt. Meidoornhagen, waar bramen en hagewinde, zich samen met netels doorheen kronkelen. Veel purperen kattenstaarten. Als ik in een klein café een koffie ga drinken, word ik redelijk achterdochtig aangekeken. niemand beantwoordt mijn groet.

Redelijk wat wolken vandaag. De temperatuur is over het algemeen zeer draaglijk. Een hertenbok loopt de weg over, zoekt heil aan de overkant, net als een grote groene hagedis wat verderop. Moeilijk om hier een plekje te vinden voor nacht. Hagen genoeg om mij achter te verstoppen, maar de hellingen zijn vaak steil en totaal ongeschikt om een tent op neer te poten.

1020465

Op kilometer 65 is, om het met de woorden van onze gouwleider te zeggen, de dash eruit. Het klimmen vooral begint moeizaam uit de benen te lekken. Ik eindig in een klein gehucht bij een stel Nederlanders die een B&B, annex camping uitbaten, op een voormalige boerderij. Ziet er en beetje uit als een hippie-kamp. Ze hebben ook wat tenten en woonwagens neergezet om te verhuren. Maar overdreven druk is het er niet. En ik ben weer voor een nacht uit de brand. Het grote klimmen is nu begonnen. Geen ontkomen meer aan. Vannacht oordoppen in, ik wil door niets gewekt worden, ook niet door de kikkers in de poel achter mijn tent.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close