Bourges.

Bourges – zondag 8 juli 2018 – dag 14 – km 961.

Dag des Heeren. Het wordt een rustdag in zoverre ik geen grote afstanden zal afleggen. Ik blijf wat langer liggen lummelen. Douche om opgekuist ter kerke te gaan. Wat kleren wassen en dan naar de stad. Ontbijten op een terras aan het Watertheater, een groot massief rond gebouw, dat nu door een kermis op het plein ervoor grotendeels aan het oog wordt onttrokken. Klimmen naar de kathedraal, die boven in de stad ligt. Ik passeer het geheel moderne hotel de ville. En dan staat ze daar geen ontkomen meer aan, cathedral St. Etienne. Zondag, het is rustig in de stad. UNESCO-wereld erfgoed. Dan houd ik altijd mijn hart vast en mijn adem in. Maar geen bussen, geen massa’s, integendeel. Binnen is een dienst aan de gang. Het interieur zal dus voor later zijn. Maar ook dit grote bouwwerk heeft genoeg langs de buitenkant om even zoet mee te zijn. Vijf portalen in de front. Vijf kanten meesterwerken.

1020318

Daarboven twee torens zonder echte spits. Allebei een piramide-vormig leien dak. De noordertoren is de hoogste. Doet wat denken aan die van Canterburry. Ingestort, herop gebouwd, geplunderd, ook hier is wat geschiedenis overgegaan. Voor de rest een lang homogeen gebouw en wat mooi is, je kan het in zijn geheel overschouwen vanuit de mooie kleurige formele tuinen van het bisschoppelijk paleis.

1020314

Het treintje der luiheid vertrekt aan de kathedraal. Veel volk zit er niet op. Ik rijd het bouwwerk rond. Orgelmuziek.

Gezien de kathedraal zowat het hoogste punt van de stad is, laat ik me zonder trappen zigzag naar beneden glijden. Bourges is een verrekt mooie stad. Oude huizen  waarvan een heel deel in vakwerk.

 

Paleis Jean  Coeur, gotisch en gebouwen op de grondvesten van een Romeinse villa. Jean was de zoon van een rijke marchand. Hij staat vereeuwigd op het plein voor zijn optrekje. Er zijn zo nog twee van die paleizen. En ook een sjiek hotel. Dure wagens staan hier geparkeerd. Een rijke excentriekeling, lang grijs haar in een staart gebonden, daarop een strooien hoedje, begeeft zich naar zijn Porsche. Mooist zijn de straten die wat buiten de stroom liggen. Stil, geen auto’s, vaak stokrozen tegen de gevels aan. Op een pleintje, in brons gegoten, zit een magere Louis XI te denken. Wat voorovergebogen, duidelijk gebukt onder alle verantwoordelijkheden.  Nog een deel kleinere kerken. De St. Pierre le Guillard stamt uit dezelfde tijd als de kathedraal. Kleine intieme binnenplaats van het monastère Carmel. Benedenstad. Markt. Ik koop wat fruit, platte perziken, abrikozen en die zijn lekker sappig en zoet. Even de stad uit op zoek naar les Marais. Ik vraag de weg in een gekoelde bloemenwinkel. Ik ben vlakbij. De vrouw is een malse brok vriendelijkheid. Had ze haar winkel niet ze liep mee. En waar ik vandaan kom. Ze vind het een goed idee, mooi hoor die Marais. Ze drukt me op het hart de kathedraal niet te vergeten. Ik verzeker haar dat ik er nog heenga voor de binnenkant. Ze is tevreden.

Die Marais, zijn gedeeltelijk drooggelegde moerassen aan de Yèvres. Beetje zoals les Hortillages in Amiens, aldaar aan de Somme. Volkstuintjes liggen er in een doolhof van kanaaltjes. De ideale plek om voorgaande indrukken te verwerken. Het is er rustig, en mooi op het aandoenlijke af. Om er echt diep in door te dringen zou je zo’n platbodem moeten hebben, die je met een lange stok door het water duwt.

 

Ik vraag een man die daar mee in de weer is of hem mag fotograferen. Dat mag en vanwaar ik kom. Van Brugge. Daar is ook veel water geloof ik, zegt hij. Er is een klein restaurant aan de Marais, afgeladen vol. Heelder families zitten hier bij elkaar.

Terug naar boven. Het heetst van de dag. Knisperend stil is het nu op het plein voor de kathedraal. Binnen, gotische hoogtes in drie verdiepingen.

1020394

Het koor bevat de mooiste glasramen. Bijbelse verhalen. De verloren zoon, de barmhartige Samaritaan, de passie, de marteldood van st. Etienne. Alweer zovele verhalen van duizenden stukjes glas in lood gelegd. Wat dreef mensen tot deze buitengewone prestaties. Een onwrikbaar geloof, spel van macht en geld, tijd. Het was een tijd dat manuren nog geen veld kostten. En voor de rest wil je niet weten hoeveel doden er gevallen zijn bij de bouw. Nog even door de stad, dan naar mijn zeilen huisje. Rust, de kermis schiet in gang. Een hond heeft mijn voortent overhoop gehaald. Behalve mijn olijven is alles opgekuisd. Gelukkig nog wat eten bij. De was is droog.  De camping loopt weer vol met van die andere kathedralen. Morgen verder zuid-oostwaarts.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Bourges.

  1. Je fietst sneller en blogt vaker dan dat ik kan bijhouden.

    Mooie foto’s!

    Vriendelijke groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close