De Loire over.

Gidy – vrijdag 6 juli 2018 – dag 12             km 796.

Graag een soort dienstmededeling. Soms zal ik wel eens in herhaling vallen.  Maar reizen met de fiets is nu eenmaal een repetitieve bezigheid. Elke morgen opbreken, alles op zijn plaats steken, op dezelfde plaats in diezelfde zakken. Na een week heb je dat onder de knie. Het vergemakkelijkt het reizen. Elke dag is ook geen feest van spannende avonturen. Contemplatieve zoektocht. Ik probeer er het beste uit te halen. Trappen, almaar trappen. Volgens mijn eigen trapfrequentie.  Meer een Armstrong-man, als ik die nog mag noemen, snelle omwenteling dus.

Om energie, letterlijk, en ook tijd te besparen lees ik geen kranten, kijk ik geen nieuws. Dat deed ik vroeger vóór de GSM ook niet. Mijn orakel is een werkinstrument dat ongeveer twee uur per dag aangaat voornamelijk om mijn blog te schrijven. Ik probeer zo veel mogelijk commentaren te beantwoorden en ik wandel snel eens door mijn Facebook. Ik kan soms natuurlijk niet ontsnappen aan hilarische berichten als: “Zonnende vrouw wil niet opschuiven en verpest foto’s van pasgehuwd koppel.” Jezus, fotograaf verwerk die bikini toch in die huwelijksreportage. Dat wordt later echt lachen: “Wet’et nog Jos as me traden, da wijf in euren bikini … en goe weer jong…” Voor de rest is er communicatie met mijn vrouw en kinderen en daar  heeft niemand zaken mee. Ik ben op reis, en dat is het, en daar kruipt al mijn energie in, al haal ik er ook veel uit. Kwestie van het evenwicht te bewaren. Maar voor de rest zien ‘k ullie allemaal geiren.

Weer volop zon. Om 10.00 u. ben ik in Orleans. Eerst even langs drukke boulevards, de vuisten gebald, de stad en de Loire-vallei in. Bij het inlezen van de reis deelde de Trotter mij mede dat Orleans niet direct een mooie stad is. Niet de stad van vele smalle straatjes en steegjes, dat is zeker zo. Orleans is een ruime, lichte, moderne stad. Madrid komt zo direct vanuit mijn grijze schors in het vizier ter vergelijking. 18de-19de eeuw. Ook de neo-gotische kathedraal stamt uit die tijd.  De grote Place de Martroi, is een ruim licht plein.

1020234

Jeanne d’Arc zit er in brons gegoten op haar strijdros, zwaard en ogen ten hemel geheven. Ik vind dat kopje toch iets te kinderlijk, eirond, beetje Wiske van Suske. Er staan wat kraampjes op het plein en een carrousel. Ik denk dat Orleans vooral een aangename stad is om in te wonen. Beetje sjiek ook. Het verkeer is in de binnenstad aan banden gelegd. Ruim plaats voor voetganger en fietser en de tram. De lichte kleur van de stad valt mij in het bijzonder op. De kathedraal heeft natuurlijk niet het raffinement van die van Chartres, maar is best een indrukwekkend gebouw.

De beelden hebben dan weer wat meer pathetiek. Romantische periode. Als de ruimte dan ook nog eens wordt gevuld met machtige orgelklanken, kom mijn haar toch weer eventjes omhoog. De koorknaap in mij wordt gewekt. Ook voor deze kerk een ruim licht plein.

In het oudste deel van de stad staan dan weer nog aantal goed onderhouden vakwerkhuizen. De terrasjes zijn er niet te tellen en een echt belfort steekt ergens boven de daken. Zo laat ik me door de straten zigzaggend neer beneden glijden tot aan de Loire. Op een bankje wat eten en dan de brede rivier over. Orleans een stad om heen te reizen? Neen, maar als je er om een of andere reden langs rijdt, toch even langs gaan.

Soms verandert een landschap langzaam, maar vandaag kan de verandering niet groter zijn. Reed ik gisteren nog door een open vlakte met eindeloze graanvelden, vettige kleigrond. Vandaag is het landschap, eens de Loire over gesloten en rijd ik voor het merendeel door bossen. Gemengde bossen. Veel zomereik, wat berk, kastanjes en hier en daar wat naaldbomen. Lange rechte wegen. Licht glooiend, wat soms resulteert in lange valse platten. Je hebt niet de indruk dat je klimt, maar je komt voor geen meter vooruit. Omgekeerd werkt dat gelukkig ook. Zandgrond, de open stukken worden ingenomen door tuinbouw, kleinere bedrijven. De dorpen, die behoorlijk ver uit elkaar liggen, hebben iets intiems. Andere sfeer dan gisteren. Ik ontmoet een Duits echtpaar op de fiets. Route langs de Loire. Hij doet mij wat denken aan de jonge Alex Puissant. Ze hebben gisteren heel de dag hevige regen gehad. Yep, die hebben dat onweer dat gisterennamiddag op mijn linkerkant lag op hun dak gekregen. Vochtig gebied ook hier, veel vijvers en halfondergelopen bos.

1020261

Het doet mij aan de Landes denken. Muggen en steekvliegjes. Ook veel blauwe libellen, en reigers zitten stil tussen het riet op prooi te azen. Vaak te drukke wegen maar weinig alternatief. Toch een heel stuk langs een gravelweg. Vanaf 18.00 u zoeken naar een plek voor de nacht. Om 15.30 u. was ergens een camping op een mooi domein, maar dat vind ik wat te vroeg om er het bijltje al bij neer te leggen. Veel privé, met draad en slagbomen afgesloten bossen. Tegen zeven heb ik toch een mooi plekje. Bosrand en vennetje voor de deur. De zon gaat in roze nevels boven het water onder.

 

 

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close