Naar Beauvais en verder tot Gisors.

Caply – zondag 1 juli 2018 – dag 7             km 448. 

Gisteravond in de uren tussen hond en wolf hoor ik een vreemd geluid. Het is een soort roep die het midden houdt tussen een zware rokershoest en het geblaf van een afgeleefde hond. Als ik mijn tent uitkruip om te zien wie of wat dit geluid voorbrengt, staat op zo’n twintig meter van mijn verblijf een reebok. Hij kijkt mij aan en blijft rustig staan, met gespitste oren. Hij gaat vervolgens dapper door met roepen en het lijkt wel of hij het tegen mij heeft. Als ik nader loopt hij een eindje terug richting het bos waar hij vandaan komt. Als ik terug achter de tent verdwijn staat hij er weer en begint terug te roepen. Hij is er duidelijk niet van gediend dat ik mijn woonst op zijn territorium heb geplaatst. Als ik nu nader gaat hij weer, soms roepend richting bos. Niet schichtig vluchtend. Hij verdwijnt terug tussen de bomen  een beetje met de staart tussen de benen. Dat noem ik dan de zegen van wild-kamperen.

Vandaag gaat het dan naar Beauvais. Landschap, zelfde beeld, alleen de hellingen nemen toe en zijn langer. Heuvelachtig dus  en ik krijg een eerste beklimming te verwerken die voor mij col-allures heeft.

Tegen de middag Beauvais. Ik ben er naartoe gereden om de kathedraal te zien en God allemachtig het is de moeite van het zweten waard. Deze kerk is een verhaal van vallen en opstaan, van bouwen, misrekening, instorten, opnieuw beginnen, toren bouwen, instorten… een verhaal van hoogmoed komt voor de val. Maar wat er aan hoogmoed en devotie nog staat, alleen het koor en het transept, is van een verpletterende grootte en een huiveringwekkend schoonheid.

De sluisteen is 48 m. hoog, nog eens 20 m. dak. Schitterende glas in lood ramen. Het gebeurt niet meer zo vaak dat ik van de kunst nog kippenvel krijg, maar nu gebeurt het, tranen in de ogen. Laten we wel wezen, ook nu zitten er weer houten consructies, vooral in het transept om de boel staande te houden. Weinig toeristen, zegen van het noorden. Er is nog het episcopaal paleis en de oude romaanse kerk. Voor de rest is Beauvais een moderne frisse stad. De grote markt is geheel vernieuwd opgebouwd na de oorlog, en ik moet zeggen ik vind het een mooi geheel. Maar die kathedraal slaat toch wel alles vandaag.

Heet wordt het na de middag, zinderend warm. Af en toe door een bos. Groene beschaduwde tunnels. Eten langs de kant van de weg. Twee stappers gaan voorbij. We denken allebei hetzelfde van elkaar: dat we de weg naar Santiago gaan. Niet dus. Ik ga naar Venetië. Dit is wel niet de weg naar Venetië, zegt hij. Het is de weg naar Venetië die ik heb uitgevogeld. Warme mensen. Met de tent ben je vrij, zegt hij. Dat spreek ik niet tegen. Verder naar Gisors.

1020083

De lucht wordt grijs, de wind is gedraaid, warm uit het zuiden. Water drinken en uitzweten. Zelfs de koeien zoeken verkoeling in het water.

1020086

In Gisors koffie op een terras. Twee oude dametjes en een excentriek heertje beginnen een praatje. Koerdisch muziek op de achtergrond. Ze wijzen mij de weg naar de camping net buiten de stad. Beetje een bidonville aan een étang. Bureau is dicht. Ik zal me morgenvroeg wel melden. Er zijn douches en dat is het belangrijkste. Ik zet mijn tent op dicht bij de ingang en het sanitair. Ik heb hier niet helemaal een goed gevoel bij. Maar niemand zegt wat. Douchen en wat zweetkleren uitwassen. En dan gebeurt het. Er stopt een cabriolet aan mijn tent. Ik weet meteen, dit is niet goed. Een vet zongebruind heerschap stapt uit, ondertussen hangt zijn bruingebrand arrogant vet wijf met haar arm over het portier. Ze kijkt me minachtend aan. Ik moet oprotten, dit is geen camping. Een privé-club. Hij zegt voor de veiligheid. Hij zegt nog net niet voor u veiligheid. Mijn adrenaline bereikt binnen enkele seconden een ontluisterend peil. Ik reageer even bot als dat zwijn, gooi hem een stel Franse en Vlaamse verwijten naar zijn vette gebruinde kop. Ongeveer dezelfde tactiek die ik gebruik bij blaffende bijtgrage honden. Dat werkt bijna altijd en het doet wel eens deugd. Terugblaffen en grommen. Hij zegt dat er zes kilometer verder een vrai camping is. Olie op het vuur is dat, hij zou met dat vet wijf van hem beter zelf eens op de fiets kruipen. Jezus. Hij bindt in, ik mag blijven tot morgen acht uur, zo zegt hij het. Maar iemand heeft die klootzak gebeld, iemand of sommigen kunnen mij hier niet velen. Ik besluit op te rotten. Ik voel mij veiliger alleen aan de rand van een bos. Terwijl ik aan het pakken ben komt die waakhond nog eens voorbijgereden. Barst man, val dood, de wereld wordt alleen maar beter zonder klootzakken als jij. Wat verderop een weggetje, even  de fiets omhoog sleuren. Ik eindig naast een enorme mesthoop. JOB. Toch gratis gedouched en de was gedaan. Mooie dag was dat weer. Morgen steek ik de Seine over. Hannibal zonder leger, zonder olifanten.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Naar Beauvais en verder tot Gisors.

  1. Dag Johan. Toch eens even een momentje nemen, om te laten weten dat ik je posts niet allen like maar ook lees. Met veel genoegen trouwens: je pen en observaties liggen me. Dit keer genoten van je ontmoeting met de reebok, sympathieker dan de cabrioman. En je beschrijving van de kathedraal van Beauvais en wat het met je doet, heerlijk. Safe travels, ik volg het graag! Lieve groeten van mf.

    Like

    1. johan corthals juli 7, 2018 — 5:24 pm

      Fijn om weten. Het sterkt mij in de mijn boosheid. Je mag vijf keer raden dewelke.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close