Van de Somme tot Breteuil.

Picquigny – zaterdag 30 juni 2018 –  dag 6 – km 381.

Gisteravond kreeg ik nog bezoek van een nieuwsgierige Nederlandse meneer. Hij stelde veel vragen over het hoe en waarom. Hij wou echt álles weten. Hij was daar met een mobilhome, maar als hij mij zo zag, tentje, fiets, bekroop hem blijkbaar de zin om ook zoiets te doen. Die mobilhome vond hij zo makkelijk. Jah, het kan ook anders.

Vanmorgen stond hij weer bij de tent. En of ik een kop koffie kwam drinken, want hij wou nog vanalles weten over reizen met de fiets. Het wordt een gezellige babbel over en weer en als we afdwalen komt hij snel weer ter zake. Hij is een jaar ouder dan ik. Zijn vrouw zit binnen. Leest een boek. We blijven praten tot 11.00 u. Dan ga ik verder. Spoed je man, denk ik, want straks is het te laat. Zijn fiets was in ieder geval al van de nodige bagagedragers voorzien.

Ouderdom, zo’n babbel brengt alweer allerlei gedachten op gang. Dat het vlug voorbij kan en zal zijn. Ik bedenk meteen mijn grafschrift dat er nooit zal komen. Mijn vrouw moet mijn asse maar op de composthoop gooien, dan zijn de resterende mineralen nog van nut. Maar het gaat als volgt: Neen ik wil niet sterven, ik wil leven – maar als ik niet meer kan leven laat me dan maar sterven. Hij vraagt nog of ik geen helm draag. Neen dus. Overigens geen weer voor zo’n frigobox op mijn kop.

Laat vertrokken, al warm op het asfalt. Vandaag vliegt de tijd en kruipen de kilometers. Ik raak niet vooruit. Ergens in mijn darmen wringt er iets tegen. Picardië is sterk glooiend ondertussen. Vooral de valleien in en uit is het werken-dag. Verder hetzelfde beeld als gisteren. Vooral bijna rijpe tot rijpe graanvelden. Er wordt her en der al naarstig geoogst. De klaprozen zijn niet meer zo enthousiast in deze warmte. In  het zinderend zwerk hangt een roofvogel te bidden. De wind blijft hardnekkig uit het oosten waaien. “Vent de putize”, noemde een oude man hem gisteren. Brengt al de rotzooi van het oosten hierheen. Zal wel iets met het Rhurgebied te maken hebben, en met den Duits. Stille wegen. Seux, kerkje in het groen aan het water. Vallei van de Selle, een heel eind vlak.

1020045

Rijden door tunnels van groen. Nergens een café, nergens een winkeltje. Water vragen bij een nest vrouwen in de keuken van een parochiehuis. Uit de fles, fris uit de koelkast. Een leesbrilleken kopen, want gisteren eentje gebroken. Apothekers overal. Het wordt heet boven het asfalt, de zon brandt. Smeren. Conty, prachtige gotische kerk, de waterspuwers hangen als giftige slangen boven de weg. De zuidkant van de kerk is zwaar aangetast.

1020049

Rotte kalksteen. Smeltbobbels in het asfalt. Ze kraken zachtjes onder mijn wielen. Mijn eten is bijna op. Alleen nog wat brood voor vanavond. In Breteuil zijn misschien winkels met eten. Nog vijf kilometer tegen de wind in, waarvan gelukkig twee bergaf. En daar liggen ze dan, in een ferme kluit bij elkaar, de tempels van de overconsumptie. Leclerck, Lidl, Aldi, Carrefour, centre commercial. De Heere is mijn getuige, ik ben nog nooit zo blij geweest bij het aanschouwen van zo’n nest brute commerce. Het water komt mij in de mond bij de gedachte aan een sappige tomaat, een abricoos, een knapperige appel … ik laad mijn wagentje vol, proppen waar nog een gaatje. Geheel tevreden met mijn veroveringen ga ik op zoek naar een plaatsje voor de nacht. Als toetje eerst nog het mooie dorp Vendeuil.

1020054

Een eindje verder vind ik een super rustig plekje achter een raapzaadveld. Alleen de insecten doen wat lastig. Maar buiten dat irritante gezoem en het zingen van de vogels is het hier stil. Alle Fransen zitten voor TV. Wereldkampioenschappen. Toch nog 67 km bijeen gekard. Morgen Beauvais en misschien tot aan de Seine.

Categorieën reizen

6 gedachten over “Van de Somme tot Breteuil.

  1. vercammen Hendrik juli 1, 2018 — 12:13 pm

    Hey broer, heel wat belevingen op één dag…fijne ontmoetingen… Misschien was je een inspiratiebron voor die Nederlandse man… De darmen al wat rustiger ? Groetjes van thuisblijvers… Tot de volgende

    Like

  2. weer een prachtig reisverslag. Blijf ervan genieten! hh, Wim

    Like

    1. johan corthals juli 1, 2018 — 7:20 pm

      Doe ik. Zeker met dit hoogzomer weer

      Like

  3. Klinkt herkenbaar. Tijd gaat sneller dan de km’s. Weer een leuk reisverslag.
    Wij zijn net voorbij Reims en karren verder oostwaarts, ploeterend tegen de wind.

    Paul en Beja

    Like

    1. johan corthals juli 1, 2018 — 7:19 pm

      Oei ja, maar vandaag is hij gedraaid.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close