Aan de Seine (2)

Les Andelys – maandag 11 juni 2018 – km 43.

De tent is van katoen. Sienna-kleurig, als ik in mijn oude aquareldoos zou kijken. Honing-kleurig, voor de fijnproever. Voor mij zit een raam met muggengaas, en daarachter nog een raam, daar zit een luikje voor de verluchting. Beide raampjes zijn met zwart lint afgezet. Mondriaan in honingkleur. Een warme kleur, dat vind ik fijn. Voor mij horen tenten niet blauw, laat staan grijs te zijn. In zo’n blauwe tent krijgt alles een ziekelijke kleur. In het bijzonder uw menselijk gezelschap, dat er astmatisch grauw gaat uit zien. Het kleurtje van de zon verworden tot ziekenzalving. De zon laat het afweten vandaag. Betrokken maar niet dramatisch. Koffie in de tent, in de ruime voortent. Er zijn nogal wat mensen aan het opkramen. Ook onze Deense buren wauwelen hun handeltje bij elkaar. Vanavond zal er nieuw volk komen. Meestal huizen ze in kastelen, genaamd mobilhomes, of caravans. De gekken die hun tentje nog neerpleuren raken steeds meer in de verdrukking.

We fietsen de brug over. Naar de linkeroever, die van Antwaarpe kennen dat. Dezelfde meander van gisteren eens van de andere kant bekijken. Hier is de vallei breed en vruchtbaar. Velden met al half gerijpte rogge, weiden en grasland. De dorpen zien er wat uit als gisteren, mooi en rijk. We volgen de Seine. Aan de overkant Andelys, beetje grijs en mistig.

1010593

De eerste rivierboot met toeristen ligt aangemeerd. Boven het stadje de kasteelruïne ongenaakbaar op zijn kalkrots. Weelderig groen gecomplementeerd door het heftige rood van duizenden klaprozen. Het zwerk wordt grijzer. Zandwinningen, ook hier. De putten die er door ontstaan worden later soms reservaten, zoals we wat verder kunnen lezen op een bord van de gemeente. Je mag er niet in wegens bewegend zand. Mooi zo, kan de aarde lokaal even op zijn plooi komen. Lozair, klein gehuchtje, we karren onder een spoorweg door en klimmen de vallei uit. Het begint te regenen eerst stilletjes, dan wat harder. Boven bijna hetzelfde beeld. Akkers, weiden, graslanden. Uitgestrekter dan in de vallei. Geen rogge, maar tarwe. Twee kleinere dorpen dan op naar Gaillon, stadje. De regen houdt op. Voor ons zien we de front van een groot kasteel. Aan de voet ervan ligt het stadje.

1010607

Een huis in vakwerk valt op. Vier verdiepingen jammer onderkomen middeleeuwen. Meester Trotter meldt niets over dit stadje. We drinken een koffie en lopen daarna naar boven, naar het slot. Het wordt zo te zien gerestaureerd. Voor de meeste ramen zijn houten schutsels geplaatst. Via een trap die langs beplante terrassen loopt komen we aan de ingang. Op de terrassen kan je in het gras gaan zitten en daar wordt duidelijk gebruik van gemaakt, er ligt zowat op elk verdiep een hoop rotzooi daar gestort door een stel achterlijke  imbecielen. Kasteel dat een barokke ingangspoort heeft is gesloten. Weg uit Gaillon. Onze weg loopt nu door wat voorstedelijke wijken en ook een kleine industriezone maakt de oriëntatie zoek. Aan een brug over de Seine waar we helemaal niet moeten zijn, vind ik toch een onverharde weg langs het water. We fietsen geruime tijd naast een fabrieksterrein door een manshoge muur afgesloten. Graffiti. We laten de industrie achter ons, en op een enkel stuk na, als we een hoger gelegen dorp passeren, rijden we door het groen, naast het water. Boten ploegen voorbij. Vrachtschepen versjouwen zand, toeristenboten mensen. We sjouwen wat over en weer op deze wereld. Boven in het groen een droomhuis boven de Seine.

1010624

Het is soms heftig fietsen op het onverharde pad. Even weer zestien jaar. Als we bijna rond zijn begint het stevig te regenen. Er is nieuw volk aangekomen.  Mensjes kijken van onder onze voortent. De regen zet gestaag door. Lezen, een misdaad verhaal, verhangen aan de slechtheid van de mens. Een riviercruiseschip schuift voorbij. Geen volk op het open bovendek. Achter beslagen ruiten kijken mensen wat troosteloos naar buiten. Het regent blaaskes op de Seine.

Les Andelys – dinsdag 12 juni 2018 – km 91. 

Het regent nog hoor ik als ik mijn oordoppen weghaal. Zonder ophouden. Lezen hoe het afloopt met mijn zesvoudige moordenaar. Van Veeteren levert alweer topwerk. De dag houdt verder een hoog slefgehalte in. We gaan shoppen in zo’n overdreven groot warenhuis. Daarna, de regen is stilaan opgehouden, even de mooie en grote kerk van Les Andelys binnen. Morgen wat meer werk van maken. Plat de jour in een overvolle drukke bistro. De regen is nu weer even het land uit. We gaan terug naar onze tijdelijke woning. Koffie en dan even de fiets op. Het te veel aan calorieën wegmalen. We fietsen een tourtje van 20 km. met twee stevige klimmen in en een lekker bochtige afdaling. Zelfs de zon doet nu mee, voor een uurtje. Dan volgt er weer een stevige bui. Het water van de Seine staat behoorlijk hoog. Een Zwitsers riviercruiseschip dieselt voorbij. Hoe zouden die van Basel hiereen gevaren zijn?

 

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close