Neerpelt – Grathem

Hoboken – 10 mei 2018 – km. 0

Vroeger waren er op de radio, gekoppeld aan het nieuws, de berichten voor de duivenliefhebbers. St.Etienne de begeleiders wachten. Zo begint een beetje de dag. Ik wacht tot K. mijn stiefdochter klaar is om te vertrekken. Mijn vrouw legt samen met haar de laatste hand aan het pakken van de fiets. Moederlijke zorg. Ze heeft stress zegt ze, mijn stiefdochter. Gaat wel over, zeg ik, eens op de fiets. Om 10.30 u. worden de duiven gelost. We rijden naar Antwerpen Centraal. Nog net op tijd voor de trein van 11.09 u.  naar Neerpelt. Een jonge vrouw komt een handje helpen om al onze rommel op de trein te stouwen. Ticket-controle. Mijn ticketten zijn op datum van gisteren. Computers. Een cijfertje mis, vier ticketten, twee voor de reis, twee voor de fiets, naar de letter van wet ongeldig. Gelukkig is de controleuze van het begrijpende type. Neerpelt. Er is een lift naar beneden, om in de ondergrondse doorgang te komen. Mijn fiets gaat er mits wat manoeuvreren nog net in. Die van K. , 28″ wielen, wat langer dus, niet. Die fiets dan maar terug afladen en alles op ambachtelijke wijze naar beneden zeulen en ook wat verderop terug naar het gelijkvloers. Daar is de lift gevandaliseerd en geldt voor mijn fiets dezelfde procedure. En dan kunnen we eindelijk van start gaan. Een heel eind langs het Kempens kanaal en later rijden we door het coulissenlandschap van de Limburgse zandstreek. Aspergeboeren. Velden onder wit plastic. De stekers lijken wel in de sneeuw aan het werk.

1010401

Mooi, rustig. Wind in de rug, af en toe zon. Koffie ergens aan een molen. Fietscafé. Via Stamproye, daar kunnen we brood kopen, naar Thorn. Nog bekend terrein, toch vind ik dat K. het moet gezien hebben.

1010404

Het is er pokkedruk. Tegen zo’n tien jaar geleden zijn er aardig wat cafés en restaurants bijgekomen. De terrassen zitten vol. Bovendien zijn mee van de mooiste straten afgesloten wegens onveilig. Onveilig voor wat? Dus alles bij elkaar valt het witte dorp mij vandaag een beetje tegen. De stilte van toen, die mee vorm gaf aan de schoonheid is ver zoek. Doodjammer. Stilaan tijd om achter een camping aan te gaan, die we na wat geklooi vinden in Grathem. Mega-camping, maar we mogen er voor een zacht prijsje onze tentjes opzetten tussen caravans en mobilhomes. Uitzoeken hoe ze haar tentje moet opzetten. Leerschool voor een fijne stiefdochter. Maar ze kijkt blijkbaar tevreden op de dag terug. We hebben 58 km. gereden. Zover is ze met de fiets nog nooit geraakt. Weer een ervaring rijker. Daar is ’t dezer dagen om te doen. Tegen de avond koelt het snel af. Morgen zon zegt het weerschermpje.

 

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close