Epiloog.

Hoboken – woensdag – 25 april 2018  

Volgens mijn berekeningen had ik nog onderweg moeten zijn. Bij het uittekenen van deze tocht had ik op 750 km. gerekend. Het zijn er uiteindelijk 818 geworden. Aan 50 km. per dag, een afstand die ieder beetje gezond mens gemakkelijk kan afleggen, kwam ik op uit op 14 dagen. Aan 70 per dag aan 10. Uiteindelijk is dat allemaal niet zo belangrijk. Belangrijk is de tocht zelf en het te bereiken doel. Fietsen van Charleroi naar Verdun en terug. En dat is me aardig gelukt. Hoe ouder ik word hoe meer twijfels ik heb bij het welslagen van zo’n reis. Toegegeven ik heb schitterend weer gehad. De eerste dagen wat frisser, maar droog. Alleen ’s nachts wat regen. En dan hoe verder ik vorderde, steeds zonniger warmer weer. Zo heb ik het graag. Warm en droog. Veel zweten, veel water drinken, het lijf eens goed doorspoelen. Ontdoen van gif. Behoorlijk ongerust ben ik altijd over mijn rug. Een vernauwing van het spinaal kanaal speelt mij parten. Dat is vooral als ik stap, dan voel ik na zowat tien minuten de grond niet meer onder mijn voeten. Gelukkig heb ik daar op de fiets weinig last van. Mijn nek is een beetje hetzelfde verhaal, artrose. Sleet. Maar ook dat euvel had ik mooi onder controle en dat is geruststellend met het oog op de zomer en verdere reizen. Reizen, wandelingen, tochten, U kiest zelf maar uit.

P1010272
Verdun: pleintje met spelende kinderen.

Nieuwigheden:

Tent: na jaren met een tunneltentje te hebben gereisd, nu een nieuw koepeltentje. Dat bevalt me best. Twee ingangen, twee vestibules, makkelijk om mijn fietszakken in op te bergen. Na een paar keer opzetten heb ik nu de perfectie bereikt. Ruim van binnen, ik kan er makkelijk met mijn nieuwe stoeltje inzitten. Alleen het buitenzeil is zo mateloos dun, en dat is tegenwoordig bij de meeste van dat soort tenten, dat ik niet geloof dat deze twintig jaar zal meegaan. Ook niet nodig , want ik denk niet dat ik het nog twintig jaar op deze wijze zal uitzingen. Indien wel, graag voor mijn vijfenzeventigste verjaardag een nieuw tentje.

Stoeltje: een laag kampeerstoeltje, waar oudere mensen nog moeilijk uit kunnen opstaan (noot van de verkoper). Dat is gedeeltelijk waar, maar het is de beste aanwinst in jaren. Echt zalig. Kan ik na het koken en het eten nog wat zitten lezen en schrijven. En als ik alle materiaal rond mij verzamel kan ik er ook zitten in koken. Een kilo meer maar die zeul ik met plezier mee. Waarschijnlijk word ik rond mijn vijfenzeventigste ergens op een camping of in een bosje dood aangetroffen. Treur dan niet want gestorven op het veld van eer. Zo niet graag voor mijn vijfenzeventigste verjaar ……

Wonderen der moderne technologie: daar heb ik de meeste twijfels over gehad, maar uiteindelijk ben ik er best tevreden mee. De foto’s die ik met het compacte cameraatje maak, zijn niet geheel naar mijn zin, maar ik moet daar nog eens een paar uur op studeren. Wonder boven wonder is dat ik ze kan overbrengen naar mijn smartphone waar ik mee schrijf en ze aldus in mijn verhalen kan integreren. Verder was het ook een beetje testen hoe lang ik het zonder elektriciteit van buitenaf zou kunnen uitzingen. Mits zuinig gebruik en het toevoegen van een extra batterij (powerbank) zing ik het, smartphone en fototoestel samen, makkelijk een week uit. Ik zit dan ook niet de hele dag  als een bezetene op die telefoon te trommelen. Ik beschouw dat ding als een werkinstrument en tijdens het fietsen is ie uitgeschakeld.

P1010256
Verdun: Jongeren op de trappen van het Monument de la Victoire.

Fiets: daar heb ik ondertussen weer 9.000 à 10.000 km. mee gereden. Dus een groot onderhoud dringt zich op. De laatste zes jaar is fietsen De Geus (fietsendegeus.be) daar bij mijn steun en toeverlaat. Specialisten, nu samen met de Specht, in trekkingfietsen. Mijn trapas is totaal versleten, een nieuwe velg voor het voorwiel, nieuwe kransjes en ketting. ’t Zal me weer wat geld koste, maar dan kan ik er weer voor een hele tijd tegen. Ze hebben daar in de winkel mooie Santos-fietsen staan, met Rohloff versnellingen. Maar peperduur. Ik heb bij Santos zo’n fietsje laten samenstellen en dat zou me een kleine 4500 € kosten. Toch even in de kelder, waar die fietsen staan, het water in de mond laten komen, hoef ik onderweg geen koffie meer te drinken. Ik doe dus verder mijn Koga. Best nog een uitstekende fiets. Alleen heb ik iets kleinere verzetten gevraagd en dat bleek gelukkig mogelijk.

P1010394
dorp in Henegouwen.

Het lijf: binnen twee maanden is dat zowat 66 jaar oud. Maar het heeft zich op deze tocht nog behoorlijk goed gedragen. Neen ik voel het, ik ben geen dertig meer. Maar alles op een krakend rijtje gezet ben ik best tevreden. Het voordeel van een montere pessimist te zijn, is dat achteraf alles nog wel meevalt. Ik hoop op 25 juni te vertrekken naar Venetië. Mooie gedachte vind ik: rijden van Brugge, het Venetië van het noorden naar het echte Venetië en als ik het dan nog trek liefst met de fiets terug. Ik heb een paar mooie Alpenpasjes in de tocht verwerkt en de Dolomieten wenken ook (na Venetië). Onderweg misschien een afslag naar Deauville om mijn Half-Zweedse zoon te gaan bezoeken. Die is daar dan met heel zijn Zweedse familie op vakantie.

Camping Municipal: voor mij zijn de beste campings in Frankrijk de openbare. Goedkoop en goed. Het hoogst noodzakelijke, maar meer heb ik niet nodig. Geen entertainment, geen restaurant, geen winkel. Een plaatsje en een douche. Maar kijk van de drie die ik aandeed, drie gesloten. Eentje (Montmédy) gaat open op 15 mei. De twee anderen zijn voor goed opgedoekt. Men bedenkt daar dan allerlei redenen voor. Maar de echte reden is volgens mij, dat hoorde ik ook later zeggen op privécampings, dat er gewoon geen geld meer wordt voor uitgetrokken. Laat maar aan de privé. Toegegeven daar zijn ook prettige en betaalbare dingen bij, maar toch.

Kortom mooie tocht was dit, alles voel netjes in zijn plooi. Dat dacht ik ook onderweg. Dus op naar de volgende wandeling.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Epiloog.

  1. Beste Johan, met veel plezier heb ik je blog gelezen en zo je reis gevolgd. Al jaren droom ik om eens per fiets op vakantie te gaan maar door een beperkt aantal dagen vakantie, kinderen en een vrouw die niet graag fietst is het tot hiertoe bij dromen gebleven.
    Ik kijk uit naar je volgende avontuur.

    Groeten
    Tim

    Like

    1. Beste Tim, Ik wil geen ruzie stoken, maar probeer eens voor een dag of vijf à tien. Of praat eens met uw geliefde, ik ben al veel gezinnen op de fiets tegengekomen. Vorig jaar nog een echtpaar in Göteborg, Zwitsers, met twee kleine kinderen, waren van Bergen naar Göteborg gefietst. Allez ’t is maar een idee. Suggesties. Ik vind het uiteraard heel erg fijn dat U mijn blog leest, daar doe ‘k het ook een beetje voor. Bedankt voor uw commentaar en hou uw dromen toch maar vast.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close