Montmèdy – Sedan – Signy le Petit

Montmèdy – vrijdag – 20 april 2018 – km. 512

Naar beneden zoeven. Frisser vanmorgen. Koffie en croissant in de benedenstad. Bij de boulanger-salon staat een jonge vrouw achter het buffet met zo’n trendy asymmetrisch kapsel. Katachtige ogen. Rijden op kleine stille wegen. Vogels fluiten de grenzen van hun habitat af. Hier is mijn domein. Boeren sleuren karren vol mest naar hun akkers. Een glooiend tot heuvelachtig landschap. Fris groen waarin riviertjes meanderend hun weg zoeken. Villy alweer een batterij bunkers, nu uit de tweede oorlog. Cardignan, industriestadje aan de Chieres zijrivier van de Maas. Eerst nog een oude roestfabriek, verderop nieuwere bedrijven. In het centrum niet de wat deprimerende sfeer van andere stadjes in de streek, maar gezellig, goed onderhouden gebouwen. Blijkbaar beter hersteld van de teloorgang der oude industrieën. Misschien is het ook maar schijn. Oogverblinding. De weg naar Mouzon gaat eerst even langs de Chieres. Landelijk met hier en daar in het groen bunkers die als kwalijke carsinomen uit het groen steken. Pokken uit een niet zo ver verleden. Dan komen er drie kwaaie klimmen naar Mouzon dat aan de Maas ligt. Beetje pestwegen.

1010338

Klimmen en dan weer naar beneden en direct weer klimmen. Mijn knieën sputteren wat tegen. Mouzon is een mooi stadje met een abbatiale zoals dat heet. Flamboyant gotisch in gele Gaume. Ik nader het stadje nu vanaf  een hoogte.

1010341

Hier kruis ik weer een lijn van vroegere reizen. De weg van Mouzon naar Sedan is schier vlak langs de Maas, maar veel te druk. Helaas weinig alternatieven. Soms word je bijna van de weg geblazen door zware vrachtwagens. Moe. Sedan wenkt en daar is een camping. Maar U raad het: de camping municipal is gesloten. Ik ga mij bevoorraden in de stad, lummel er wat rond. Mooie stukken en in het oudste deel veel straten met vervallen huizen waar hier en daar mensen lusteloos door het raam hangen. Enorme vesting.

 

Een net buiten het centrum een mooie oude synagoge eveneens in gele Gaume. De camping is alleen met een slagboom afgesloten. Ik zoek er een plekje naast een van de sanitaire blokken, beetje uit het zicht. Wat verder op het terrein staat een circus. Ik voel me helemaal thuis. Menu: pasta met lenteui. 

Sedan – 21 april 2018 – zaterdag – km. 597.

Dit wordt de koninginnenrit van deze reis. Dat weet ik vanochtend nog niet. Twaalf zware klimmen liggen in de zon op mij te wachten. De komende 96 km. worden de zwaarste en de langste van de reis.

Na het opbreken even langs de grote magazijnen. Leclerk is er zo eentje. Tempel van de overconsumptie grand cru. Aan de ingang staat een man met een fiets van de post met een aanhangwagentje erachter. Hij is duidelijk fier op zijn vervoer. Rijdt er 300 km. per week mee. Son coeur est crevé, zes jaar geleden. Hij heeft heel wat bij. Zeven broden vallen mij daar in het bijzonder bij op. En of ze thuis met veel zijn? “Non nous sommes deux, mais je mange beaucoup, comme un cochon.” Daarbij wrijft hij over zijn geweldige buik. De tempel is groter dan groot. Drukte. Veel loopwerk om het beetje dat ik nodig heb bij elkaar te scharrelen. Aan de kassa kan ik de bananen nog achterlaten, ik had ze moeten wegen. Nochtans goed rondgekeken. Langs de Maasvallei loopt een mooi stukje ravel. Prettig fietsen.  Mooie dorpen aan de rand. Voor het eerst dit jaar hoor ik de koekoek. Altijd een geruststellende gedachte. Waar is de tijd dat de koekoek het eerste was wat ik hoorde bij het ontwaken. Straks zestig geleden. In Flize moet ik de vallei uit. In een leutig café waar de madame, rood haar, tatoes, naaldhakken, de venten van het dorp rond haar vingers draait. Een koffie. Daarna begint het. De komende vijftig kilometer gaan als volgt. Dorp, klimmen, afdalen naar volgende dorp en vallei. Ik tel twaalf zware klimmen.

Het zwaarste terrein dat ik ooit fietste waren de Midlands in Engeland. Hellingen tot 25%. En dit komt aardig in de buurt. Al blijven de meeste hellingen beperkt tot max. 10%, op een uitzondering na. Naar boven is het kruipen. Naar beneden is het vliegen en achter het volgende dorp zie ik de volgende nijdige klim al liggen. Als ik bij afdalingen makkelijk over de vijftig per uur ga, dan weet ik hoe laat het is. Zweet gutst en ik drink liters water. Hier en daar ga ik wat water bij vragen. Soms krijg ik ijsblokjes toe. In Auvillers is eindelijk een bakker die ook een kop koffie heeft. Een paar huizen verder ook een klein voedingswinkeltje. Tussen die Leclerc in Sedan en dit dorp liggen 85 km. en 16 dorpen en dit is het eerste waar ik wat eten en drinken kan kopen. Alle kleine zaken verdwijnen uit de dorpen. En het wordt alleen maar erger. Ook bars en cafés worden een schaars goed. Naar Signy le Petit is nog tien kilometer en daar is een camping. Als ze nu nog open is kan ik weer eens douchen. Het laatste stuk voor Signy is vlak. Alleen voor de camping moet ik mij nog een laatste pesthelling opwerken en dan is er de beloning van huisje bouwen en douche.

Categorieën reizen

2 gedachten over “Montmèdy – Sedan – Signy le Petit

  1. Een dag waar je trots op kunt zijn.

    Respectvolle groet,

    Like

    1. Waarvoor dank. Morgen (maandag) terug naar huis.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close