Verdun.

Woensdag – 18 april 2018 – km. 432

Weinig woorden. Voor een uitgebreide wandeling neem een reisgids. Verdun inrijden is een beetje de WO I inrijden. Ook al is dat niet zo, de oude bovenstad lijkt te drijven op het geweld van Vaubanachtige versterkingen. Deze zijn van later maar toch de erfenis van de keizer der hoekige forten is hier onmiskenbaar aanwezig. Kitscherige beelden van de marèshalls de la guerre die er als Romeinse keizers de ingang van de stad bewaken.

Ik  zou een bezoek kunnen brengen aan de ondergrondse krochten van de oorlog, maar met dit weer pas ik. Geen weer voor mollengangen. Voor de rest is Verdun, na de forten, prettig om in te rijden. Een straat met oude huizen stelt me meteen op mijn gemak.

De  neo-romaanse kerk St. Saveur is net als de krochten van de oorlog donker en kil.

De Maas brengt dan weer ruimte in de stad. Terrasjes en die zitten vol met dit weer. Naar de bovenstad. De kathedraal. Vanop het plein ervoor mooi zicht op de benedenstad. Mooie hoekjes.

Terug naar beneden. Een stad bekijken los van gidsen en moet-je-zien’s. Leuke hoekjes, al moet ik zeggen daar loopt Verdun niet van over. Geen stad om in mijn geheugen te sluiten. Maar het doel is ondergeschikt aan de reis.

Op de camping, restaurant. Twee fietsers, gepensioneerd van hun zestig. Wereldreis gemaakt na hun pensioen. Daar kom ik niet meer aan.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close