Terug naar Oegstgeest.

27 maart 2018 – dinsdag – Noodwijkerhout – km 150.

Slecht geslapen vannacht, ook al dacht ik als een blok in slaap te vallen. Eerste nacht in een vreemd bed. Kramp in mijn linker dij, als ik mijn been wat plooi, pijn in mijn rug. Ontbijten, helemaal alleen, meneer en mevrouw zitten in de keuken. Even  de telegraaf doornemen, flutkrant. Pakken en Wegwezen. Eerst naar mijn achterspatbord kijken, dat begon gisteren te slepen tegen mijn achterband telkens ik in een put reed. Koud en droog, voorlopig toch, want er is regen voorspeld. Na  mijn exploten van gisteren, gaat het toch behoorlijk goed. Wat stijf in de aanzet, de rug nog nors. Warm rijden. Ik rijd terug naar het dorp, dat ik gisteren amper, en in het donker heb gezien. Dan gaat het alweer door de duinen naar Zandvoort.

DSC_0014
Moskee in de duinen. Zandvoort.

Beeld: duinen, de zon gooit stralen door een gat in het grijs. Een geel gebouw met bruine koepel. Ik denk dat ik weer door Jordanië fiets. Moskee, zand. Moskee in de duinen. Mooie titel voor een roman.

Wandelaars met hond, een troepje Hollandse wielerterroristen, puffend, blazend, snuivend, rood aangelopen koppen. Ze maken herrie, want ik moet uit de weg, overal hetzelfde met die lieden. De zon doet haar best, waterzonnetje. Het wordt grijzer, een regengordijn wordt traag voor de zon geschoven, nog wel droog. Een fietser vol bepakt komt mij tegemoet, een jonge Fransman, op weg naar huis. Hij is net geland op Schiphol, komt van Thailand, die zal het zeker koud hebben. Zandvoort, koffie met appelgebak. De dienster zegt dat de kraan van de roomspuit is blijven steken, het resultaat is een berg slagroom die is als een lawine tegen mijn appelgebak aanleunt. Tijd genoeg. Vandaag zal het wat rustiger gaan. Mensen naast mij spreken mij aan. Nieuwsgierig, en het wordt alweer een boeiend gesprek. Over migranten, en dat het in Antwerpen zo onveilig lijkt, en in Brussel, met al die aanslagen. Ik stel ze gerust. Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam, die doet dat goed, zeggen ze. Onze gouwleider-burgemeester is eerder polariserend, al zal hij dit in alle toonaarden ontkennen. Albert Heijn, wat fruit en fruitsap om te verdunnen met water. Nog altijd droog, de wind is gedraaid, verdraaid, heb ik hem weer grotendeels op kop. De bollenstreek, maar de meeste bloemen kruipen liever terug in de grond.

20180327_100357_001
Toch al velden met kleine narcissen.

Toch is er wat te kleur te bekennen. Vooral in de bermen staan ​​narcissen en wilde hyacinten al vol overtuiging te bloeien. Knooppunten, soms door gezellige dorpen, soms er rond, kan ik de mooie silhouetten van de kerken zien. Tegen halftwee wordt de regenzone stilaan geactiveerd. Aarzelend, eerst met een paar druppels. Dat duurt zo een hele tijd. Hillegom, in een etablissement dat “De huiskamer” heet, tomatensoep met twee bruine broodjes, eentje met kaas en eentje met hesp. “Iene me heps en iene me kijs”, koffie toe. Dit alles aan een langzaam tempo. Ondertussen is de regenzone geheel tot leven gekomen. Bellen voor een onderkomen. Na zowat vijf telefoons heb ik een bed aan de haak. “Er zijn wel kinderen die vroeg wakker zijn” klingelt een uitermate vriendelijke vrouwenstem in de telefoon. “Geen probleem ik steek wel oordoppen in”. “En het is hier een bende”, klingelt ze nog “we zijn aan het verbouwen”. Geen probleem, als ik maar een bed heb en een douche kan nemen. De huiskamer uit. De regen in.

 

20180327_191540

Eerst worstelen met de regenkleren. In wezen heb ik er bloedhekel aan. Regen kruipt op den duur als een worm overal in. Maar straks zit ik droog en dan is het veel minder erg. Het fietsen gaat nu best goed. Alleen wat pijn in mijn rechterschouder. Best tevreden dus. Want ik had na gisteren gedacht dat het een pak erger zou zijn. Door de regen, een troepje luid krassende kraaien vliegt op van een nog kaal veld. Het Keukenhof biedt een eerder trieste aanblik. Lege parkeerplaats, nog te vroeg voor tulpen en hyacinten. De paus mag straks op zijn knieën gaan zitten als hij “bedankt voor die bloemen” over zijn. St. Pietersplein laat galmen. Een reiger zweeft majestatisch neer op een oever langs een van de vele waterlopen. Wat druiven, nog een halve krentenbol, de suiker wat opkrikken. In Oegstgeest vind ik snel mijn adresje dank zij de moderne technologie. Met zijn allen hangen we aan de draad, we hangen er met zoveel aan en straks breekt hij; oeps, weg kwijt. Ik blijf klungelen met landkaarten, en ik weet wel zeker dat ik dat altijd zal blijven doen. Ik wil graag wat overzicht houden. Een jong gezin vrolijke bende, ik krijg zelfs warm eten. Wat moet een mens nog meer. Morgen blijf ik in Leiden hangen.

28 maart 2018 – woensdag – Oegstgeest – km. 218.

De ochtend zet zich verder in dezelfde vrolijke chaos. De kinderen moeten naar school, gedrein. Meneer gaat naar het werk op zijn supersnelle fiets. Neen hij moet niet overal op de rijbaan, sommige stukken. Zij vertrekt ook met nog druk geklingel. Ik trek wat later de deur achter mij dicht. Het is nog droog. Had Jan Wolkers een van zijn prachtige romans niet “Terug naar Oegstgeest” genoemd, dan had niemand over dit dorp ooit gekraaid. Tenzij IS er een aanslag had gepleegd. Maar die malloten zouden daar wel twee keer over nagedacht hebben, alhoewel. Leiden zou meer sensatie hebben veroorzaakt. Laat ze niet op ideeën komen die krengen van het grote gelijk. Alsof Allah mijn gedachten heeft geraden en mij direct te vuur en te zwaard wil straffen, rijd ik lek. Vlug binnenband wisselen en verder.

In Leiden begint het te regenen. De stad in langs een van de poorten.

20180328_105856

Grote windmolen, grachten, ophaalbruggen, Nederland. Ik rijd even de stad in. Mooie stad herinner ik mij. Eerst koffie, het warme begin om een ​​stad te eren. Jah, Leiden blijft mooi, spijts alle regen. Rond de stad, door de stad. Poorten, grachten, historische gebouwen. Het is één van die Nederlandse steden, die ik warm kan aanbevelen is. Neen geen stadsbeschrijving, daar zijn toeristengidsen beter toe uitgerust. Het blijft hardnekkig regenen. Rondvaartboten schuiven geluidloos maar schier leeg over de grachten. 12.30 u. Lunch in de Einstein. Kipsaté, wat ik vrees wordt bewaarheid, de satés drijven in een donkerbruine saus die aan het gehemelte blijft kleven als behangpap. Toch maar een glas Chardonnay om door te spoelen. Het regent. Het zicht op het stadhuis is mooi, maar heden van een Hollandse tristesse.

20180328_132430_001
Zicht op het stadhuis, bemerk mijn fiets in de regen.

Morgen zou het beter worden, ik mag het hopen. Mijn fiets staat in de nog toegenomen regen. Kan ik zien of mijn zakken nog waterdicht zijn. De regen houdt aan, gestaag en zonder adempauze. Geen weer om door te karren. Het museum voor oudheden biedt soelaas. Niet dat ik zo van de oudheden ben. Of ik nu hier een door de tijd gezandstraalde vaas of gebakken scherf zie, of in Nancy, ik noem maar wat, voor mij blijft dat allemaal een beetje hetzelfde. Ik ben tenslotte geen archeoloog. Doch dit is een mooi ingericht en fris museum. Ik kan genieten van de perfecte vormen van de tentoongestelde beelden. En er zijn ook boeiende audiovisuele verhalen in half verduisterde nissen. Ik leer wat bij en dan is ’t zijn geld weer waard. Ik drink er nog een koffie en eet een broodje. Dan met loden benen terug de kou en de regen in.

20180328_164957_001

Mijn hospita is net thuisgekomen. Geluk. In de gang maakt mijn bagage een kleine plas. Maar dat kan moeilijk anders als je zo’n verzopen kieken in huis haalt. Thee, gezellige huis met veel licht dat binnen zeilt langs grote ramen.. Het obligate praatje. Vaak vraag ik me af wat beleefd is: zelf er een eind aan maken of dat overlaten aan mijn gastvrouw en of -heer. Bij sommigen heb je het gevoel dat ze verplicht zijn je te entertainen. Maar daar heb ik in wezen geen behoefte aan. Maar een gezellige babbel is nooit weg. Morgen droog, gedeeltelijk zon, kan ik er weer eens tegenaan. Vandaag heb ik vooral te veel gegeten en te weinig gefietst. Vannacht zal ik goed slapen. Maar dan moet ik nu stoppen met dat getik op die telefoon.

Categorieën reizen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close