Een stad naderen.

Met de fiets een stad naderen, een oud stadscentrum opzoeken, kan twee dimensies hebben: of het is doffe ellende, hoe groter de stad hoe doffer (1); of het is van een grandioze schoonheid (2). Aan die eerste dimensie, doffe ellende, zitten twee aspecten vast: inrijden {1} en uitrijden {2}. En het tweede aspect volgt meestal uit het eerste. Ik verklaar mij nader. Als je een stad inrijdt {1} en dat gebeuren is van een grandioze schoonheid (stelling 2) dan is vaak ook het uitrijden {2}niet zo’n groot probleem. In het eerste geval (stelling 1) is zowel het inrijden {1} ( volg “centre ville” …), maar vooral het uitrijden {2} doffe ellende. Genoeg algebra.

Dat komt hierdoor: de meeste moderne steden zijn omringd door wat men in het Frans zo mooi een “Banlieue” noemt. Je gaat dus eerst door een rist lelijke gebouwen, of nog erger, industrieterreinen en of Boomse steenwegen. Hier in onze stadstaat kennen we dat verschijnsel zeer goed, maar het bestaat overal – ik heb ooit in de buurt van Genève mijn stembanden eens schor gevloekt bij het verdwalen op een schijnbaar eindeloos industrieterrein. Alleen, hier liggen steden nogal dicht opeen, dus heb je vaak de indruk van de ene Boomse steenweg naar de andere te rijden, terwijl in landen, met iets meer ruimte en vooral ruimtelijke ordening, die problemen iets verder van elkaar liggen. Maar verder zijn het dezelfde Ikea’s, Brico’s, Gamma’s (voader, voader, bompi, bompi) GB’s en andere tempels van de overconsumptie die elkaar aldaar verdringen, naast garages, kleine KMO’s tot en met grote molochs. Als je dus langs zo’n banlieue’s en Boomse steenwegen de stad in moet, dan kan je er in arsenicum geweekte roestige spijkers op innemen, dat ook de uittocht helemaal in de soep loopt.

hierboven enige kenmerken van banlieue’s, Boomse steenwegen, industrieterreinen: tempels der overconsumptie, lelijkheid, graffiti, afbraak, onleefbare gebouwen ….

Maar laat ik het hebben over het naderen van een stad (stelling 2) in grandioze schoonheid. Dat is iets makkelijker, de beelden spreken voor zich. Wat aspect twee betreft kan ik hier kort zijn, zo’n stad uitrijden gaat meestal vrij vlot, je hebt altijd wel een oriëntatiepunt. Zulke steden liggen vaak op een hoogte, zodat je het oude centrum vaak over de hoofden van eerdere rotzooi kan zien.

In Spanje bijvoorbeeld waren er Segovia en Toledo, ook kleinere steden ik vermeld Todesillas, die ik na mijn rit naar Santiago de Compostella bezocht. Ik reed na Santiago nog naar Madrid. Ik moet zeggen, en dat is vaak zo, dat het ook maar van één kant is dat die oude steden zich in al hun glorie laten zien.

DSC_0013

DSC_0017
Boven Segovia, onder een stukje Toledo – op weg van Santiago naar Madrid (1993)

Op weg naar Istanboel, herinner ik mij Assisi, als een pracht om te naderen. Het ligt ook op een hoogte boven een vlakte en de basiliek van St Fransiscis ligt vooraan als een soort boegbeeld. ’t Zijn van die beelden die je nooit meer vergeet. Ze lijken wel in het geheugen gestanst. Meer recent was er ook nog ’s Hertogenbosch. Al ligt die stad niet op een hoogte, toch is er nog ergens een gaatje vanwaaruit je de stad mooi kan naderen. Aan de zuidkant liggen nog moerassen. Voorlopig is er nog geen enkele projectontwikkelaar die daar zijn oog heeft op laten vallen, met onderstaand resultaat als gevolg…

1998519984

19983
’s Hertogenbosch – toertje Nederland – 2012.

… en dan die mooie lichtvallen. Soms probeer ik me dan in een middeleeuwer te verplaatsen. Te voet, getooid in een vilten jas, wat vodden rond de voeten, stinkend naar zweet en andere lichaamssappen.

In 2016 zat ik een weekje in Picardië om te fietsen. Tussen St. Quentin en Laon. En een van de mooiste steden op mijn palmares om te naderen is Laon. Kijk even mee, scroll traag naar beneden, en als je het wilt doen: met de fiets, of te voet! Maar dat laatste gaat me net iets te traag.

240242402524026240272402824029

24036
Laon – kathedraal met 7 torens, de twee in de voorgevel verloren hun spits – naderen vanuit de vlakte. Mooier kan het bijna niet.

Voor de rest was het vandaag niet meer zo koud. Een tour gereden met mijn stiefdochter. Ze wil wat trainen, want ze bereidt zich voor om naar Santiago te fietsen, wat mijn vrouw en ik natuurlijk geweldig vinden. Sommige dagen zijn, op wat rug- en nekpijn na, schier perfect.

Categorieën reizen

6 gedachten over “Een stad naderen.

  1. Blanche Eyckmans maart 22, 2018 — 6:45 am

    Graag méér van dat!!!

    Like

    1. ’t Is onderweg.

      Like

  2. weer ééntje om te lezen, en net op tijd , dit weekend gaan we naar Noord-Frankrijk – cathedralen bezoeken, St Quentin, Laon, Reims, … al goed dat het weer iets beter zal zijn dan nu

    Like

  3. Zeer de moeite waard, vergeet in Reims ook de basiliek St. Remi niet (beetje buiten het centrum) en in Laon de Abbay st. Martin. Veel plezier.

    Like

  4. Geertje en Hendrik maart 27, 2018 — 11:12 am

    Amaai broerke. Ik zie dat er jou ne schrijver verloren is gegaan of net nog niet … ik moet wat inhalen maar ben vast van plan dat te doen … tot gauw

    Like

    1. fijn om te weten dat mijn geleuter gelezen wordt – nu in Nederland dus doe maar rustig aan.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close